Ο ΧΟΡΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΕΥ ΖΗΝ ΣΤΗΝ ΤΡΙΤΗ ΗΛΙΚΙΑ
| dc.contributor.advisor | Στρίγκας, Αθανάσιος | |
| dc.contributor.author | Μιχαλοπούλου, Ευσταθία | |
| dc.contributor.committee | Γδοντέλη, Κρινάνθη | |
| dc.contributor.committee | Αντωνοπούλου, Παναγιώτα | |
| dc.contributor.department | Τμήμα Οργάνωσης και Διαχείρισης Αθλητισμού | el |
| dc.contributor.faculty | Σχολή Επιστημών Ανθρώπινης Κίνησης και Ποιότητας Ζωής | el |
| dc.contributor.master | Οργάνωση και Διαχείριση Αθλητικών Δραστηριοτήτων για Άτομα με Αναπηρίες (Α.μεΑ.) | el |
| dc.date.accessioned | 2025-07-16T07:08:36Z | |
| dc.date.available | 2025-07-16T07:08:36Z | |
| dc.date.issued | 2025 | |
| dc.description.abstract | Καθώς η γήρανση συνοδεύεται συχνά από μειωμένη φυσική λειτουργικότητα, κοινωνική απομόνωση και αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης καταθλιπτικών συμπτωμάτων, η διερεύνηση παρεμβάσεων που συνδυάζουν σωματική, συναισθηματική και κοινωνική ενδυνάμωση κρίνεται επιτακτική. Ο χορός εξετάζεται όχι μόνο ως μορφή ήπιας άσκησης, αλλά και ως μέσο συλλογικής εμπλοκής και πολιτισμικής σύνδεσης, με δυνατότητα να λειτουργήσει προληπτικά ή και θεραπευτικά σε σχέση με τις προκλήσεις της γήρανσης. Σκοπός: Σκοπός της έρευνας ήταν η καταγραφή της επίδρασης της συστηματικής ενασχόλησης με τον χορό στην ποιότητα ζωής και τα καταθλιπτικά συμπτώματα ηλικιωμένων ατόμων. Πέρα από την απλή σύγκριση ασκούμενων και μη ασκούμενων στο χορό, εξετάστηκαν και οι τυχόν διαφοροποιήσεις με βάση το είδος του χορού (π.χ. παραδοσιακοί χοροί, waltz). Μεθοδολογία: Η μελέτη βασίστηκε σε συγχρονικό ποσοτικό σχεδιασμό, με τη συμμετοχή 103 ατόμων ηλικίας 65 ετών και άνω, τα οποία κατανεμήθηκαν σε δύο ομάδες: μία με συμμετοχή σε χορευτική δραστηριότητα (n=53) και μία χωρίς καμία εμπλοκή στον χορό (n=50). Τα βασικά εργαλεία συλλογής δεδομένων ήταν το ερωτηματολόγιο ποιότητας ζωής EQ-5D-5L και η σύντομη Κλίμακα Γηριατρικής Κατάθλιψης GDS-4. Αποτελέσματα: Τα άτομα που ασκούνταν μέσω χορού εμφάνισαν σημαντικά υψηλότερα επίπεδα αντιλαμβανόμενης υγείας (Μ=67,96, SD=10,71) συγκριτικά με τα άτομα που δεν συμμετείχαν σε χορό (Μ=57,58, SD=7,74), με το αποτέλεσμα να είναι στατιστικά σημαντικό (p=0,000). Επιπλέον, η ποιότητα ζωής, όπως αποτυπώθηκε στο εργαλείο EQ-5D-5L, ήταν σημαντικά καλύτερη σε όσους χόρευαν (Μ=8,62, SD=4,52) σε σύγκριση με τους μη ασκούμενους (Μ=10,74, SD=4,88), επίσης με p=0,008 (σημειώνεται ότι στο συγκεκριμένο εργαλείο οι χαμηλότερες τιμές δηλώνουν καλύτερη ποιότητα ζωής). Παράλληλα, παρατηρήθηκε ότι τα επίπεδα καταθλιπτικής συμπτωματολογίας ήταν σημαντικά χαμηλότερα στους συμμετέχοντες που χόρευαν (Μ=0,58, SD=1,28) έναντι όσων δεν χόρευαν (Μ=1,24, SD=1,55), με στατιστική σημαντικότητα p=0,002. Τέλος, και η ανάλυση ως προς το είδος του χορού έδειξε διαφοροποιήσεις: όσοι συμμετείχαν αποκλειστικά σε παραδοσιακούς ελληνικούς χορούς εμφάνιζαν την υψηλότερη αυτοαναφορά υγείας (Μ=69,92), τη χαμηλότερη επιβάρυνση στο EQ-5D-5L (Μ=7,67) και τη μικρότερη καταθλιπτική συμπτωματολογία (Μ=0,42), συγκριτικά με όσους συμμετείχαν σε waltz ή δεν ασκούνταν καθόλου. Συμπεράσματα: Ο χορός, και ειδικότερα ο παραδοσιακός χορός, μπορεί να συμβάλει ουσιαστικά στην προαγωγή της σωματικής και ψυχικής υγείας στην τρίτη ηλικία. Δεν αποτελεί απλώς ψυχαγωγική δραστηριότητα, αλλά μια πολυδιάστατη κοινωνικοπολιτισμική εμπειρία με ενισχυτικό χαρακτήρα ως την ποιότητα της ζωής και την ψυχική υγεία των ηλικιωμένων. | el |
| dc.description.abstracttranslated | As aging is often accompanied by decreased physical functionality, social isolation, and an increased risk of depressive symptoms, the investigation of interventions that combine physical, emotional, and social empowerment becomes crucial. Dance is examined not only as a form of gentle exercise but also as a means of collective engagement and cultural connection, with the potential to function preventively or therapeutically in relation to the challenges of aging. Purpose: The purpose of the study was to document the impact of regular engagement with dance on the quality of life and depressive symptoms of older adults. Beyond the simple comparison between individuals who engage in dance and those who do not, the research also examined possible variations based on the type of dance (e.g., traditional dances, waltz). Methodology: The study followed a cross-sectional quantitative design, involving 103 individuals aged 65 and above, divided into two groups: one consisting of individuals engaged in dance (n=53) and one of individuals with no involvement in dance (n=50). The main data collection tools were the EQ-5D-5L quality of life questionnaire and the short-form Geriatric Depression Scale (GDS-4). Results: Participants who engaged in dance reported significantly higher levels of perceived health (M=67.96, SD=10.71) compared to those not involved in dance (M=57.58, SD=7.74), with statistically significant results (p=0.000). Moreover, quality of life, as measured by the EQ-5D-5L, was notably better among dancers (M=8.62, SD=4.52) compared to non-dancers (M=10.74, SD=4.88), also statistically significant (p=0.008). It should be noted that in this instrument, lower scores indicate better quality of life. Additionally, depressive symptom levels were significantly lower among those who danced (M=0.58, SD=1.28) compared to non-dancers (M=1.24, SD=1.55), with p=0.002. Finally, analysis by dance type revealed variations: those involved exclusively in traditional Greek dances showed the highest levels of self-reported health (M=69.92), the lowest EQ-5D-5L burden (M=7.67), and the lowest depressive symptoms (M=0.42), compared to those who danced waltz or did not dance at all. Conclusions: Dance, especially traditional dance, can significantly contribute to promoting both physical and mental health in older adults. It is not merely a recreational activity, but a multidimensional sociocultural experience that enhances quality of life and psychological well-being in later life. | el |
| dc.format.extent | 130 | el |
| dc.identifier.uri | https://amitos.library.uop.gr/xmlui/handle/123456789/9057 | |
| dc.language.iso | el | el |
| dc.publisher | Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου | el |
| dc.subject | Χοροθεραπεία | el |
| dc.subject | Χορός - Κοινωνικές απόψεις | el |
| dc.subject | Χορός - Ψυχολογικές απόψεις | el |
| dc.subject | Χορός - Ψυχική υγεία | el |
| dc.subject | Χορός- Αερόβια άσκηση | el |
| dc.subject | Γήρανση - Ψυχολογικές απόψεις | el |
| dc.subject | Γήρανση - Κοινωνικές απόψεις | el |
| dc.subject | Κατάθλιψη | el |
| dc.subject.keyword | Χορός | el |
| dc.subject.keyword | Ευ ζην | el |
| dc.subject.keyword | Σωματική ευεξία | el |
| dc.subject.keyword | Συναισθηματική ευεξία | el |
| dc.subject.keyword | Κατάθλιψη | el |
| dc.subject.keyword | Dance | el |
| dc.subject.keyword | Well-being | el |
| dc.subject.keyword | Physical well-being | el |
| dc.subject.keyword | Emotional well-being | el |
| dc.subject.keyword | Depression | el |
| dc.title | Ο ΧΟΡΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΕΥ ΖΗΝ ΣΤΗΝ ΤΡΙΤΗ ΗΛΙΚΙΑ | el |
| dc.type | Μεταπτυχιακή διπλωματική εργασία | el |