Η παγίωση του Κράτους Δικαίου στη Σερβία και το Μαυροβούνιο: Μία συγκριτική μελέτη
| dc.contributor.advisor | Τζιφάκης, Νικόλαος | |
| dc.contributor.author | Καπλάνης, Παναγιώτης | |
| dc.contributor.committee | Φακιολάς, Ευστάθιος | |
| dc.contributor.committee | Μανώλη, Παναγιώτα | |
| dc.contributor.department | Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Διεθνών Σχέσεων | el |
| dc.contributor.faculty | Σχολή Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών | el |
| dc.contributor.master | Διακυβέρνηση και Δημόσιες Πολιτικές | el |
| dc.date.accessioned | 2025-07-22T07:32:35Z | |
| dc.date.available | 2025-07-22T07:32:35Z | |
| dc.date.issued | 2025 | |
| dc.description.abstract | Η παρούσα εργασία εξετάζει συγκριτικά την παγίωση του κράτους δικαίου στη Σερβία και το Μαυροβούνιο, δύο χώρες των Δυτικών Βαλκανίων που ξεκίνησαν τη δημοκρατική τους μετάβαση στις αρχές του 21ου αιώνα. Και στις δύο περιπτώσεις, η ενταξιακή προοπτική στην Ευρωπαϊκή Ένωση αποτέλεσε βασικός μοχλός μεταρρυθμιστικής πίεσης, με το κράτος δικαίου να τίθεται στο επίκεντρο της μεταρρυθμιστικής ατζέντας. Η εργασία αναλύει πώς το αίτημα για θεσμικό μετασχηματισμό προσέκρουσε και στις δύο χώρες σε πολιτικά και διοικητικά εμπόδια, οδηγώντας στην παγίωση καθεστώτων «Σταθεροκρατίας», στα οποία η επίφαση της σταθερότητας υπερίσχυσε της δημοκρατικής εμβάθυνσης. Στη Σερβία, η αρχική μεταρρυθμιστική ώθηση υποχώρησε μετά το 2012, υπό τη διακυβέρνηση του Aleksandar Vučić, με αποτέλεσμα την αποδυνάμωση της ανεξαρτησίας της δικαιοσύνης, την ενίσχυση του συγκεντρωτισμού και τη συρρίκνωση του δημόσιου διαλόγου. Στο Μαυροβούνιο, η μακροχρόνια κυριαρχία του Δημοκρατικού Κόμματος Σοσιαλιστών (DPS) διαιώνισε ένα πελατειακό και αυταρχικό μοντέλο εξουσίας, παρά τη φιλοευρωπαϊκή ρητορική. Η πολιτική εναλλαγή του 2020 δεν οδήγησε σε ουσιαστική αλλαγή, κυρίως λόγω της κυβερνητικής αστάθειας που ακολούθησε. Η εργασία αξιολογεί τον ρόλο της Ευρωπαϊκής Ένωσης ως αμφίσημο, καθώς, παρότι αποτέλεσε τον σημαντικότερο μοχλό μεταρρυθμίσεων, συχνά υπέκυψε στη λογική της γεωπολιτικής σταθερότητας εις βάρος της δημοκρατικής λογοδοσίας. Παράλληλα, η αυξανόμενη επιρροή τρίτων δρώντων, όπως η Ρωσία και η Κίνα, προσέφερε εναλλακτικά πρότυπα εξωτερικής στήριξης, ενισχύοντας την αυταρχική σταθερότητα και υπονομεύοντας τη μεταρρυθμιστική δυναμική. Συνολικά, η εργασία καταλήγει στο συμπέρασμα, ότι η ενταξιακή προοπτική δεν επαρκεί από μόνη της για την εμπέδωση του κράτους δικαίου, χωρίς ισχυρή εσωτερική βούληση, ουσιαστική κοινωνική συμμετοχή και συνεπή στάση από την πλευρά της ΕΕ. | el |
| dc.description.abstracttranslated | This thesis examines comparatively the consolidation of the rule of law in Serbia and Montenegro, two Western Balkan countries that began their democratic transition at the beginning of the 21st century. In both cases, the prospect of EU accession has been a crucial external incentive, placing the rule of law at the center of their reform agendas. The study analyzes how demands for institutional transformation faced political and administrative obstacles in both countries, leading to the establishment of regimes characterized as «stabilitocracies,» where the appearance of stability prevailed over democratic deepening. In Serbia, the initial reform momentum decreased after 2012, under Aleksandar Vučić's governance, resulting in weakened judicial independence, increased centralization of power, and reduced space for public discourse. In Montenegro, the longstanding dominance of the Democratic Party of Socialists (DPS) perpetuated a clientelist and authoritarian governance model, despite pro-European rhetoric. The political shift in 2020 did not yield substantial change. The paper assesses the European Union's role as ambiguous, as it acted as an external catalyst for reforms but often prioritized geopolitical stability over democratic accountability. Additionally, the increasing influence of third actors such as Russia and China offered alternative models of external support, reinforcing authoritarian stability and undermining reform dynamics. Overall, the study concludes that the prospect of EU accession alone is insufficient for consolidating the rule of law without strong internal political will, meaningful societal engagement, and a consistent stance from the EU. | el |
| dc.format.extent | 73 | el |
| dc.identifier.uri | https://amitos.library.uop.gr/xmlui/handle/123456789/9082 | |
| dc.language.iso | el | el |
| dc.publisher | Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου | el |
| dc.rights | Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0 Ελλάδα | * |
| dc.rights.uri | http://creativecommons.org/licenses/by-nc-nd/3.0/gr/ | * |
| dc.subject | Κράτος δικαίου | el |
| dc.subject | Σερβία--Πολιτική και διακυβέρνηση | el |
| dc.subject | Μαυροβούνιο--Πολιτική και διακυβέρνηση | el |
| dc.subject.keyword | Κράτος δικαίου | el |
| dc.subject.keyword | Σταθεροκρατία | el |
| dc.subject.keyword | Σερβία | el |
| dc.subject.keyword | Μαυροβούνιο | el |
| dc.subject.keyword | Ευρωπαϊκή Ένωση | el |
| dc.title | Η παγίωση του Κράτους Δικαίου στη Σερβία και το Μαυροβούνιο: Μία συγκριτική μελέτη | el |
| dc.title.alternative | The Consolidation of the Rule of Law in Serbia and Montenegro: A Comparative Study | el |
| dc.type | Μεταπτυχιακή διπλωματική εργασία | el |