Οι Εταιρίες Προσωρινής Απασχόλησης στην Ελλάδα: ευελιξία και επισφάλεια

Abstract

Η παρούσα εργασία πραγματεύεται το ρόλο των Εταιριών Προσωρινής Απασχόλησης στην ελληνική αγορά εργασίας ως μία αναπτυσσόμενη μορφή ευέλικτης απασχόλησης. Σκοπός της εργασίας είναι να εξετάσουμε την επίδραση που έχει η ευελιξία με ζητήματα επισφάλειας στους εργαζόμενους σε αυτό το είδος απασχόλησης. Θα διερευνήσουμε αν στο σύγχρονο θεσμικό πλαίσιο που αναπτύσσεται αυτή η μορφή διασφαλίζεται ή όχι η απασχόληση. Η εργασία εστιάζει συγκεκριμένα στη μορφή των εταιριών παροχής ανεξάρτητων υπηρεσιών ή υπερεργολαβικών εταιριών που αναπτύσσονται στο πλαίσιο της ενοικίασης εργαζομένων, οι οποίες καταγράφονται ως μία ακόμα επισφαλής μορφή προσωρινής απασχόλησης, ειδικότερα τη δεδομένη χρονική περίοδο με βάση τα θεσμικά πλαίσια που έχουν καθιερωθεί. Γίνεται αναφορά στη διάσταση που έχει λάβει το καθεστώς της ενοικίασης των εργαζομένων σε χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ελλάδας, όπως επίσης γίνεται ο διαχωρισμός της ενοικίασης προσωπικού μέσω Εταιριών Προσωρινής Απασχόλησης και μέσω εταιριών παροχής ανεξάρτητων υπηρεσιών. Η παρούσα έρευνα που αξιοποίησε τα διαθέσιμα δευτερογενή δεδομένα και κυρίως τα πρωτογενή δεδομένα που αντλήθηκαν με ερωτηματολόγιο και συνέντευξη έδειξε ότι η συγκεκριμένη μορφή δεν διασφαλίζει τα όσα το θεσμικό πλαίσιο επιχείρησε, όπως τα δικαιώματα των εργαζομένων και την προσωρινότητα της απασχόλησης αυτής. Με αυτόν τον τρόπο διαφαίνεται ότι αποτελεί μία συγκαλυμμένη μορφή σταθερής απασχόλησης, η οποία όμως γίνεται με όρους επισφάλειας.