Το θέατρο της κοινότητας στην Ελλάδα. Δημιουργία, εφαρμογή και ανάπτυξη μέσα από την μελέτη περίπτωσης της θεσσαλικής πνευματικής πορείας – Θεσσαλικό θέατρο.

Abstract

Το θέατρο της κοινότητας (community theatre) είναι ένα είδος το οποίο έχει απασχολήσει σε μεγάλο βαθμό την ακαδημαϊκή κοινότητα τα τελευταία χρόνια. Δεν αποτελεί μόνο μια μορφή τέχνης, η οποία συνδυάζει την έκφραση με την κοινωνική συμμετοχή, αλλά ταυτόχρονα προάγει την αλλαγή και την ενίσχυση των κοινωνικών δεσμών και θεσμών, δεδομένου ότι η δράση του επεκτείνεται σε κοινωνικά και πολιτιστικά θέματα. Στην παρούσα μεταπτυχιακή διπλωματική εργασία εξετάζεται η ανάπτυξη των πρώιμων μορφών θεάτρου της κοινότητας στον ελλαδικό χώρο από το 1975, χρησιμοποιώντας ως μελέτη περίπτωσης αυτή του Θεσσαλικού Θεάτρου. Πιο συγκεκριμένα, παρουσιάζονται τα κυριότερη είδη του θεάτρου της κοινότητας, και μέσω μιας ιστορικής αναδρομής αναδεικνύονται η δημιουργία, η λειτουργία και η μετεξέλιξη του πρώτου περιφερειακού θεάτρου στην Ελλάδα, που αποτέλεσε το πρότυπο για τη δημιουργία των Δημοτικών Περιφερειακών Θεάτρων στην χώρα καθώς επίσης δίνει βήμα στη συνεχή μετεξέλιξη των κοινωνικών του θεσμών. Στη συνέχεια, παρουσιάζεται ένα πλάνο στρατηγικής ανάπτυξης των πολιτιστικών δομών του Θεσσαλικού Θεάτρου, στηριζόμενο στο θέατρο της κοινότητας και την εμπειρία της θεατρικής αποκέντρωσης. Ο στόχος είναι να αναδειχθούν ζητήματα που αφορούν τα μέλη της κοινότητας που μπορούν να συμπεριληφθούν στις απόπειρες ενίσχυσης της θεατρικής παιδείας και κουλτούρας των μελών των κοινοτήτων, αποτελώντας σταθερό πυλώνα πολιτιστικής δράσης των Περιφερειακών Δημοτικών Θεάτρων. Για την παρούσα έρευνα έγινε βιβλιογραφική ανασκόπηση σχετικά με όλα τα είδη θεάτρου που σχετίζονται με τις παρεμβάσεις μέσα στον ιστό της κοινότητας. Πραγματοποιήθηκε έρευνα στα αρχείο του Θεσσαλικού Θεάτρου και τα Γενικά Αρχεία του Κράτους στο τμήμα της Λάρισας. Επίσης παρουσιάζεται μια ιστορική επισκόπηση των πολιτιστικών πολιτικών πολιτών και αλλαγών στην Ελλάδα από το 1960 έως τη μεταπολίτευση που ιδρύθηκε η πρώτη μορφή του Θεσσαλικού Θεάτρου με επωνυμία Θεσσαλική Πνευματική Πορεία – Θεσσαλικό Θέατρο με στόχο τη διερεύνηση των πολιτικών πεπραγμένων. Στη συνέχεια, αναλύεται μέσω της κριτικής αναστοχαστικής εκπαιδευτικής παρατήρησης η λειτουργία του θεατρικού εργαστηρίου ενηλίκων του Θεσσαλικού Θεάτρου και αξιοποιώντας τη μεθοδολογία της οργανωσιακής μάθησης, παρουσιάζεται ένα πολιτιστικό πλάνο στρατηγικής ανάπτυξης, ειδικά σχεδιασμένο για το Θεσσαλικό Θέατρο, με στόχο να δημιουργήσει τα θεμέλια για τη δημιουργία σταθερών δομών Θεάτρου της κοινότητας και εν συνεχεία κοινωνικής μέριμνας.