Τοποειδική επιτέλεση (Site – Specific Performance): «Μνήμη – Τραύμα, η αφήγηση του χώρου. Ο αντίκτυπος μιας καλλιτεχνικής παρέμβασης με βάση το Εθνογραφικό Θέατρο και τον Εθνογραφικό Κινηματογράφο».
| dc.contributor.advisor | Ζώνιου, Χριστίνα | |
| dc.contributor.author | Σαρηγιάννης, Ιωάννης | |
| dc.contributor.committee | Βελιώτη, Μαρία | |
| dc.contributor.committee | Λεοντάρης, Ιωάννης | |
| dc.contributor.department | Τμήμα Θεατρικών Σπουδών | el |
| dc.contributor.faculty | Σχολή Καλών Τεχνών | el |
| dc.contributor.master | Θέατρο και Κοινωνία: Θεωρία, Σκηνική Πράξη και Διδακτική, Ειδίκευση: Σκηνική πράξη: Διδακτική και Κοινωνικές Εφαρμογές | el |
| dc.date.accessioned | 2025-05-07T07:54:34Z | |
| dc.date.available | 2025-05-07T07:54:34Z | |
| dc.date.issued | 2025-03-17 | |
| dc.description.abstract | Η μνήμη αποτελεί ένα νοητικό εργαλείο αρχειοθέτησης εμπειριών, γνώσεων και εντυπώσεων, όμως σε πολλές περιπτώσεις και πιο συγκεκριμένα, οι πιο τραυματικές βιωματικές εμπειρίες, απωθούνται και βυθίζονται στη λήθη. Το «Τραύμα», πέρα από την οδύνη, που το περιβάλλει μπορεί να αποτελέσει κινητήριο δύναμη, για μια νέα αρχή, για ένα «Θαύμα», όπως στην περίπτωση των Μικρασιατών προσφύγων της Νέας Κίου. Ο χώρος, αλλά και τα αντικείμενα, οι μυρωδιές και οι φωτογραφίες, αποτελούν κομβικά στοιχεία για την ανάκληση της μνήμης και των τραυματικών εμπειριών από το ασυνείδητο. Ένα «κλειστό», με την έννοια του μη λειτουργικού, προσφυγικό σπίτι αποτέλεσε το έναυσμα για την ολοκλήρωση της επιτέλεσης, που «γύρισε» στο παρελθόν όσους συμμετείχαν στην τοποειδική επιτέλεση : «Μνήμη – Τραύμα, η αφήγηση του χώρου. Ο αντίκτυπος μιας καλλιτεχνικής παρέμβασης με βάση το εθνογραφικό θέατρο και τον εθνογραφικό κινηματογράφο» με αποτέλεσμα την παραγωγή ενός δρώμενου στα πλαίσια του θεάτρου-ντοκουμέντο ή της τεκμηρίωσης και ενός εθνογραφικού ντοκιμαντέρ από πραγματικές μαρτυρίες και θύμησες. Η έρευνα αυτή ήταν σημαίνουσας σημασίας για την κατανόηση της ιστορικής και πολιτισμικής αυτεπίγνωσης των συμμετεχόντων, καθώς και τον επαναπροσδιορισμό της πολιτισμικής τους ταυτότητας, η οποία εν τέλει πηγάζει σε μεγάλο βαθμό από τη συλλογική μνήμη. Η δραματουργία λειτούργησε καταλυτικά στους συμμετέχοντες είτε αυτοί ήταν δρώντες/performers είτε ήταν θεατές. Κοινός τόπος όλων ήταν η θύμηση της καταγωγής και ο αντίκτυπος αυτής της θύμησης στην ζωή τους σήμερα διαφοροποίησε τον τρόπο σκέψης σε σημαντικά ζητήματα και ιδιαίτερα του προσφυγικού, του «ξένου» και του «έτερου». Η έρευνα ήταν μια «συνάντηση» μεθοδολογικών εργαλείων, ανθρωπιστικών επιστημών και δραματουργίας, όπου η πραγματικότητα συναντήθηκε με την καλλιτεχνική δημιουργία. | el |
| dc.description.abstracttranslated | Memory is a mental tool for archiving experiences, knowledge and impressions, but in many cases and more specifically, the most traumatic experiences are repressed and sunk into oblivion. “Trauma”, beyond the pain that surrounds it, can be a driving force for a new beginning, for a “Miracle”, as in the case of the Asia Minor refugees of Nea Kios. The space, but also the objects, the smells and the photographs, are key elements for the recall of memory and traumatic experiences from the unconscious. A “closed”, in the sense of non-functional, refugee house was the trigger for the completion of the performance, which “returned” to the past those who participated in the site-specific performance: “Memory – Trauma, the narrative of space. The impact of an artistic intervention based on ethnographic theater and ethnographic cinema" resulting in the production of an event within the framework of theater-documentary or documentation and an ethnographic documentary from real testimonies and memories. This research was of significant importance for understanding the historical and cultural self-awareness of the participants, as well as the redefinition of their cultural identity, which ultimately stems to a large extent from collective memory. Dramaturgy acted as a catalyst for the participants, whether they were actors/performers or spectators. Common to all was the memory of origin and the impact of this memory on their lives today differentiated the way of thinking on important issues, especially those of refugees, the "foreigner" and the "other". The research was a "meeting" of methodological tools, humanities and dramaturgy, where reality met artistic creation. | el |
| dc.format.extent | 216 | el |
| dc.identifier.uri | https://amitos.library.uop.gr/xmlui/handle/123456789/8834 | |
| dc.language.iso | el | el |
| dc.publisher | Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου | el |
| dc.rights | Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0 Ελλάδα | * |
| dc.rights.uri | http://creativecommons.org/licenses/by-nc-nd/3.0/gr/ | * |
| dc.subject | Τοποειδική επιτέλεση | el |
| dc.subject | Θέατρο ντοκουμέντο | el |
| dc.subject | Θέατρο τεκμηρίωσης | el |
| dc.subject | Εθνογραφικό θέατρο | el |
| dc.subject | Εθνογραφικός κινηματογράφος | el |
| dc.subject | Συλλογική μνήμη | el |
| dc.subject | Πρόσφυγες | el |
| dc.subject | Δραματουργία | el |
| dc.subject | Καλλιτεχνική δημιουργία | el |
| dc.subject.keyword | Τοποειδική Επιτέλεση Θέατρο Ντοκουμέντο ή Τεκμηρίωσης Εθνογραφικό Θέατρο Εθνογραφικός Κινηματογράφος Συλλογική Μνήμη | el |
| dc.title | Τοποειδική επιτέλεση (Site – Specific Performance): «Μνήμη – Τραύμα, η αφήγηση του χώρου. Ο αντίκτυπος μιας καλλιτεχνικής παρέμβασης με βάση το Εθνογραφικό Θέατρο και τον Εθνογραφικό Κινηματογράφο». | el |
| dc.type | Μεταπτυχιακή διπλωματική εργασία | el |