Η Καλλιτεχνική Εκπαίδευση στην Ελλάδα την Εποχή της Παγκοσμιοποίησης
| dc.contributor.advisor | Νικολακάκη, Μαρία | |
| dc.contributor.author | Ζερβός, Μιχαήλ | |
| dc.contributor.committee | Καρακατσάνη, Δέσποινα | |
| dc.contributor.committee | Φωτόπουλος, Νίκος | |
| dc.contributor.department | Τμήμα Κοινωνικής και Εκπαιδευτικής Πολιτικής | el |
| dc.contributor.faculty | Σχολή Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών | el |
| dc.contributor.master | Εκπαίδευση, Ανθρώπινο Δυναμικό, Πολιτικές Απασχόλησης | el |
| dc.date.accessioned | 2024-12-05T11:19:56Z | |
| dc.date.available | 2024-12-05T11:19:56Z | |
| dc.date.issued | 2024-09 | |
| dc.description | Αριθμός Εισαγωγής: 013966 cd | el |
| dc.description.abstract | Από την κοιτίδα του πολιτισμού στην εποχή της αποσύνθεσης; Η αρχαία Ελλάδα, με κορυφαίους στοχαστές όπως ο Περικλής, ο Σωκράτης και ο Πλάτων, έθεσε τα θεμέλια της δυτικής φιλοσοφίας και του πολιτισμού. Επηρεασμένη από τη μυθολογία και το Διονυσιακό στοιχείο, ανέδειξε μια μοναδική αντίληψη για τον κόσμο, την τέχνη και την πολιτική. Η αρχιτεκτονική, το θέατρο και οι Ολυμπιακοί Αγώνες αποτελούσαν εκφάνσεις μιας ανθηρής πολιτιστικής ζωής που άφησε ανεξίτηλο σημάδι στην ιστορία. Η ελληνική παιδεία, που έδινε έμφαση στην ανάπτυξη του νου και του χαρακτήρα, αποτέλεσε φάρο για πολλούς λαούς, ιδιαίτερα στην Ευρώπη. Ωστόσο, η ελληνική κληρονομιά συχνά καπηλεύτηκε από ιδεολογίες και συμφέροντα, ενώ η σημασία της παιδείας φαίνεται να ξεχνιέται στην σύγχρονη εποχή. Σήμερα, ενώ η ανθρωπότητα αντιμετωπίζει πρωτόγνωρες προκλήσεις και οι επιστημονικές εξελίξεις διαδέχονται η μία την άλλη με ταχύτητα, η Ελλάδα του 21ου αιώνα συζητά για ποσοτικές μετρήσεις της γνώσης, αγνοώντας την ουσία της παιδείας. Πώς φτάσαμε σε αυτό το σημείο; Σε έναν κόσμο που χαρακτηρίζεται από αυξανόμενη οικονομική ανισότητα και κοινωνική πολυπλοκότητα, τα σύγχρονα εκπαιδευτικά συστήματα, αν και παρουσιάζουν ποικιλομορφία, εντούτοις συγκλίνουν σε ένα μοντέλο που προσαρμόζεται στις ανάγκες της παγκοσμιοποιημένης οικονομίας. Αυτή η τάση προς την ομογενοποίηση της εκπαίδευσης, που παρατηρείται σε όλες τις ηπείρους, αντανακλά την κυρίαρχη ιδεολογία του νεοφιλελευθερισμού και την έμφαση στην ανάπτυξη δεξιοτήτων που εξυπηρετούν τις απαιτήσεις της αγοράς εργασίας. Ως αποτέλεσμα, η εκπαίδευση συχνά υπονομεύει την κριτική σκέψη και την ανάπτυξη της προσωπικότητας, εντείνοντας την αίσθηση της ανασφάλειας και της ανάγκης για ανήκειν σε ομοιογενείς ομάδες. Η ανασφάλεια αυτή, που ενισχύεται από τις κοινωνικές ανισότητες και την αβεβαιότητα του μέλλοντος, λειτουργεί ως κινητήριος δύναμη για την αποδοχή των κυρίαρχων ιδεολογιών και την αποφυγή της διαφορετικότητας. Η καλλιτεχνική έκφραση αποτελεί ένα ιδανικό πεδίο καλλιέργειας κρίσιμων δεξιοτήτων, όπως η κριτική σκέψη, η ικανότητα επίλυσης προβλημάτων και η συνεργασία. Ωστόσο, τα σύγχρονα εκπαιδευτικά συστήματα και τα κυρίαρχα κοινωνικά μοντέλα, προωθώντας την ομοιομορφία και την αποφυγή της διαφορετικότητας, υπονομεύουν την ανάπτυξη αυτών των δεξιοτήτων. Η τάση για σχηματισμό ομοιογενών ομάδων και η αποστροφή προς το διαφορετικό, όχι μόνο περιορίζουν τις δυνατότητες για ουσιαστική κοινωνική αλληλεπίδραση αλλά εντείνουν αισθήματα απομόνωσης και αποξένωσης. Η τέχνη, ως χώρος έκφρασης της πολυπλοκότητας της ανθρώπινης εμπειρίας, μπορεί να λειτουργήσει ως αντίδοτο σε αυτήν την τάση, προωθώντας την αποδοχή της διαφορετικότητας και την ανάπτυξη ενός πιο συμπεριληπτικού κοινωνικού ιστού.Το μάθημα των εικαστικών, σε συνδυασμό με την παγκοσμιοποίηση, προσφέρουν ένα πλούσιο πεδίο για την ανάπτυξη της δημιουργικότητας, της κριτικής σκέψης και της κοινωνικής ευθύνης των μαθητών. Μέσα από την εξερεύνηση διαφορετικών πολιτισμών και την ανάλυση των κοινωνικών προβλημάτων, οι μαθητές μπορούν να αναπτύξουν μια βαθύτερη κατανόηση του κόσμου που τους περιβάλλει και να συμβάλουν σε ένα καλύτερο μέλλον. Η άποψη ότι η εκπαίδευση είναι ένα πεδίο όπου ασκείται εξουσία δεν είναι μια νέα ιδέα, αλλά μια μακροχρόνια παράδοση κριτικής σκέψης που έχει τις ρίζες της σε διάφορους τομείς των κοινωνικών επιστημών. Αυτή η ιδέα υποστηρίζεται από μια μεγάλη ποικιλία ερευνητών και θεωρητικών, καθώς και από την ιστορική και κοινωνιολογική ανάλυση των εκπαιδευτικών συστημάτων. Σε τελική ανάλυση, η καλλιτεχνική εκπαίδευση είναι μια πολύπλοκη διαδικασία που απαιτεί μια ισορροπία μεταξύ της θεωρίας, της πρακτικής και της κοινωνικής διάδρασης. Η τεχνολογία μπορεί να αποτελέσει ένα ισχυρό εργαλείο, αλλά δεν μπορεί να αντικαταστήσει πλήρως την ανθρώπινη αλληλεπίδραση και την εμπειρία. | el |
| dc.description.abstracttranslated | From the Cradle of Civilization to the Age of Decay? Ancient Greece, with leading thinkers such as Pericles, Socrates and Plato, laid the foundations of Western philosophy and culture. Influenced by mythology and the Dionysian element, it highlighted a unique perception of the world, art and politics. Architecture, theater and the Olympic Games were manifestations of a flourishing cultural life that left an indelible mark on history. Greek education, which emphasized the development of mind and character, was a beacon for many peoples, especially in Europe. However, the Greek heritage was often hijacked by ideologies and interests, while the importance of education seems to be forgotten in modern times. Today, while humanity is facing unprecedented challenges and scientific developments follow one another at speed, 21st century Greece is debating quantitative measurements of knowledge, ignoring the essence of education. How did we get to this point? In a world characterized by growing economic inequality and social complexity, modern education systems, although diverse, nevertheless converge in a model that adapts to the needs of the globalized economy. This tendency towards the homogenization of education, observed on all continents, reflects the dominant ideology of neoliberalism and the emphasis on the development of skills that serve the demands of the labor market. As a result, education often undermines critical thinking and personality development, intensifying a sense of insecurity and the need to belong to homogenous groups. This insecurity, reinforced by social inequalities and the uncertainty of the future, acts as a driving force for the acceptance of dominant ideologies and the avoidance of diversity. Artistic expression is an ideal field for cultivating critical skills such as critical thinking, problem solving and collaboration. However, modern educational systems and dominant social models, promoting uniformity and avoiding diversity, undermine the development of these skills. The tendency to form homogeneous groups and the aversion to the different not only limit the possibilities for meaningful social interaction but intensify feelings of isolation and alienation. Art, as a space for expressing the complexity of human experience, can act as an antidote to this tendency, promoting the acceptance of diversity and the development of a more inclusive social fabric. The visual arts course, combined with globalization, offer a rich field for the development of students' creativity, critical thinking and social responsibility. Through exploring different cultures and analyzing social problems, students can develop a deeper understanding of the world around them and contribute to a better future. The view that education is a field where power is exercised is not a new idea, but a long tradition of critical thinking rooted in various fields of the social sciences. This idea is supported by a wide variety of researchers and theorists, as well as by historical and sociological analysis of educational systems. Ultimately, art education is a complex process that requires a balance between theory, practice and social interaction. Technology can be a powerful tool, but it cannot completely replace human interaction and experience. | el |
| dc.format.extent | 171 | el |
| dc.identifier.uri | https://amitos.library.uop.gr/xmlui/handle/123456789/8490 | |
| dc.identifier.uri | http://dx.doi.org/10.26263/amitos-1992 | |
| dc.language.iso | el | el |
| dc.publisher | Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου | el |
| dc.rights | Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0 Ελλάδα | * |
| dc.rights.uri | http://creativecommons.org/licenses/by-nc-nd/3.0/gr/ | * |
| dc.subject | Τέχνη -- Μελέτη και διδασκαλία -- Ελλάδα | el |
| dc.subject | Τέχνη στην εκπαίδευση -- Ελλάδα | el |
| dc.subject | Δημιουργική ικανότητα στα παιδιά -- Ελλάδα | el |
| dc.subject | Κριτική σκέψη -- Μελέτη και διδασκαλία -- Ελλάδα | el |
| dc.subject | Εκπαίδευση και παγκοσμιοποίηση -- Ελλάδα | el |
| dc.subject.keyword | Καλλιτεχνική εκπαίδευση | el |
| dc.subject.keyword | Παγκοσμιοποίηση | el |
| dc.subject.keyword | Art education | el |
| dc.subject.keyword | Globalization | el |
| dc.title | Η Καλλιτεχνική Εκπαίδευση στην Ελλάδα την Εποχή της Παγκοσμιοποίησης | el |
| dc.title.alternative | Art Education in Greece during the Globalization Era | el |
| dc.type | Μεταπτυχιακή διπλωματική εργασία | el |