Η επιρροή των λόμπι του αγροτοδιατροφικού τομέα στην χάραξη πολιτικής της Ε.Ε.

Abstract

Αρχικά θα επιχειρηθεί o προσδιορισμός του θεωρητικού πλαισίου εντός του οποίου θα διερευνηθεί το φαινόμενο του lobbying στον αγροτοδιατροφικό τομέα και η επίδραση του στην χάραξη πολιτικής εντός της ΕΕ, όπου θα επιχειρηθεί μια συνοπτική και συγκριτική παράθεση των κύριων θεωρητικών προσεγγίσεων, με ιδιαίτερη αναφορά στη παράδοση του κορπορατισμού η οποία και θα διέπει το κείμενο. Ακολουθεί η προσπάθεια εμβάθυνσης αφετέρου στην αποσαφήνιση του lobbying τόσο σε επίπεδο έννοιας όσο και σε επίπεδο πρακτικής. Σε πρώτη φάση οριοθετούνται οι τρέχοντες ορισμοί περί lobbying όπως έχει ασχοληθεί μαζί του σειρά ακαδημαϊκών μελετητών του φαινομένου. Ακολουθεί η συνοπτική παράθεση των τεχνικών και στρατηγικών μέσα από τις οποίες ασκείται η όλη διαδικασία καθώς και η διάκριση ανάμεσα στους διάφορους τύπους lobbying. Στο επόμενο κεφάλαιο έπεται η αναφορά στους δρώντες του lobbying εντός του πλαισίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και σε σχέση πάντα με τον αγροτοδιατροφικό τομέα. Γίνεται αφενός καταγραφή των οργανισμών που ασκούν υπηρεσίες lobbying, αφετέρου των ευρωπαϊκών αρχών που είναι επιφορτισμένες με τη νομοθεσία ή την εποπτεία και την εφαρμογή των πολιτικών της ΕΕ ανά πεδίο (αγροτική παραγωγή, τρόφιμα, αλιεία). Η θεσμική σχέση αλληλεπίδρασης μεταξύ των δύο πλευρών και η προσπάθεια να αποτυπωθεί με –όχι μόνο αλλά κυρίως-ποσοτικούς όρους το ουσιαστικό (υλικό) διακύβευμα της σχέσης των δύο πλευρών. Ακολουθεί η διερεύνηση του κατά πόσον οι παράγοντες της ‘’εθνικότητας’’ των ομάδων συμφερόντων, καθώς και ο πολιτικός συσχετισμός (εντός του παραδοσιακού σχήματος Αριστεράς-Δεξιάς) όπως διαμορφώνεται στο Ευρωκοινοβούλιο και αποτυπώνεται στην σύνθεση των οργάνων, επιδρούν στην διαμόρφωση των πολιτικών της ΕΕ όσον αφορά την ιεράρχηση προτεραιοτήτων και την θέσπιση νομοθεσίας. Κατόπιν, τίθεται επί τάπητος το ζήτημα του φαινομένου της «περιστρεφόμενης πόρτας», δηλαδή της εναλλαγής για τους ευρωπαίους αξιωματούχους ανάμεσα σε ευρωπαϊκής εμβέλειας δημόσια αξιώματα και την απασχόληση σε ιδιωτικά συμφέροντα που περιλαμβάνουν εταιρίες που χρησιμοποιούν υπηρεσίες lobbying. Σκοπός είναι να καταδειχθεί η στενή σχέση ανάμεσα σε ελεγκτικές αρχές και ελεγχόμενους μέσα και από την οπτική πλευρά της νεοκορπορατίστικης ανάλυσης. Το ακόλουθο κεφάλαιο ασχολείται με την αποτίμηση ακριβώς του αντίκτυπου του lobbying σε όλη την αλυσίδα πρωτοβουλιών στο πλαίσιο της ΕΕ; Επηρεάζει τη νομοπαρασκευαστική διαδικασία και πόσο το lobbying; Αλλά και έπειτα από την νομοθετική διαδικασία εξετάζεται η διαπραγματευτική δύναμη των ομάδων συμφερόντων ώστε να παρέμβουν προς όφελός τους στο πεδίο εφαρμογής των νομοθετικών πρωτοβουλιών. Στο έβδομο κεφάλαιο έπεται μια συνολική αξιολόγηση του lobbying σε συσχέτιση με το κοινωνικοπολιτικό σύστημα και την λειτουργία που επιτελείται εντός αυτού. Εξετάζεται με «πυξίδα» την νεοκορπορατίστικη ανάγνωση κατά πόσον το lobbying στον αγροτοδιατροφικό κλάδο της ΕΕ συνιστά μεσίτη ανάμεσα σε επιμέρους οικονομικά συμφέροντα και το κράτος (εδώ μια δομή υπερεθνική και διακρατική συνάμα), αν είναι ενεργούμενο συγκεκριμένων οικονομικών συμφερόντων και κατά πόσον επιβεβαιώνει την λογική της απορρόφησης των κοινωνικών κραδασμών στο πλαίσιο μιας συνολικής διαπραγμάτευσης που εξασφαλίζει μακροπρόθεσμα την κοινωνική σταθερότητα. Ακολουθεί τέλος η παράθεση των βιβλιογραφικών και ιστογραφικών πηγών.