Οι αφηγήσεις και οι δραματοποιήσεις παραμυθιών και ιστοριών ως τεχνικές της Δραματικής Τέχνης στην Εκπαίδευση (Δ.Τ.Ε.) για τη βελτίωση της αυτοεκτίμησης: Μια έρευνα δράσης σε μαθητές της ΣΤ΄ τάξης στο 4ο Δημοτικό σχολείο Ναυπλίου. - Μπακοπούλου, Μαρία (Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, 2017)
Σκοπός της εργασίας μας είναι να ερευνήσουμε αν η αφήγηση παραμυθιών και ιστοριών και η δραματοποίησή τους ως εργαλεία και Τεχνικές Διδακτικής του Εκπαιδευτικού Δράματος (Ε.Δ.) ή Δραματικής Τέχνης στην Εκπαίδευση (Δ.Τ.Ε.) οδηγούν προεφήβους μαθητές σε βελτίωση και ενίσχυση της αυτοεκτίμησής τους. Από τον θεατρικό μονόλογο της αφήγησης, ακολουθώντας μια θεατρική διασκευή της, οδηγούμαστε στη θεατρική δράση της δραματοποίησης. Αυτό το δίκτυο σύζευξης με την Δ.Τ.Ε. αποτελεί εναλλακτικό και καινοτόμο μεθοδολογικό εργαλείο στο εκπαιδευτικό σύστημα. Η άποψη αυτή ισχυροποιήθηκε μετά την έρευνα δράσης που εφαρμόσαμε σε ερευνητικό δείγμα μαθητών της ΣΤ′ τάξης στο 4ο Δημοτικό σχολείο Ναυπλίου τη Σχολική Χρονιά 2015-2016. Χρησιμοποιήσαμε ποσοτικές και ποιοτικές μεθόδους έρευνας και ανάλυσης δεδομένων σε πειραματική ομάδα και σε ομάδα ελέγχου. Στην πειραματική ομάδα υλοποιήσαμε 15 ωριαίες θεατροπαιδαγωγικές παρεμβάσεις κάθε βδομάδα για ένα τετράμηνο. Αυτές περιλάμβαναν μικρής διάρκειας διάφορες τεχνικές της Δ.Τ.Ε. ως εισαγωγή προθέρμανσης και ομαδοποίησης, και ως αξιολόγηση και αναστοχασμό στο τέλος. Κυρίως όμωςπεριλάμβαναν τις τεχνικές της αφήγησης και της δραματοποίησης ενός νέου παραμυθιού ή ιστορίας. Επιλέξαμε τη θεματολογία σύμφωνα με την ηλικία και τις αναπτυξιακές και συναισθηματικές ανάγκες των μαθητών. Πιο συγκεκριμένα εφαρμόσαμε τα μεθοδολογικά εργαλεία του ερωτηματολογίου (πριν και μετά την υλοποίηση των θεατροπαιδαγωγικών παρεμβάσεων), της συμμετοχικής παρατήρησης και της ημιδομημένης συνέντευξης. Η τριγωνοποίηση των μεθόδων εξασφάλισε την εγκυρότητα και αξιοπιστία της έρευνας. Επίσης τεκμηρίωσε τα αποτελέσματά της, που ήταν θετικά και επιβεβαίωσαν την αρχική ερευνητική υπόθεση. Με βάση αυτά τα αποτελέσματα και σε συνδυασμό με άλλες σχετικές βιβλιογραφικές και ερευνητικές μελέτες, διατυπώσαμε προτάσεις αξιοποίησης των συμπερασμάτων στην τυπική και άτυπη εκπαίδευση προεφήβων μαθητών. Προτείνουμε τις δυο αυτές Τεχνικές της Δ.Τ.Ε ως τους πιο κατάλληλους εκπαιδευτικούς και παιδαγωγικούς τρόπους για τους μαθητές προκειμένου να καταλάβουν μια ιστορία και να μάθουν μέσα από αυτή για τον εαυτό τους, για τις δυνάμεις τους και τις ικανότητές τους. Η αφήγηση και η δραματοποίηση παραμυθιών και ιστοριών οδηγεί στην αυτογνωσία, μέσα από την ετερογνωσία του θεατρικού χαρακτήρα (ρόλου) που οι μαθητές βιώνουν με προβολές και ταυτίσεις, έτσι ώστε έμμεσα αναπτύσσουν την αυτοεκτίμησή τους. Τέλος προτείνουμε την περαιτέρω διερεύνηση του θέματος όχι μόνο στο χώρο της εκπαίδευσης, αλλά και σε άλλους τομείς της επιστήμης (κλινική ψυχολογία, ψυχιατρική, κοινωνιολογία κλπ.)
Keywords: Δράμα στην εκπαίδευση; Δραματική τέχνη στην εκπαίδευση; Εκπαιδευτικό δράμα; Αφήγηση; Δραματοποίηση; Αυτοεκτίμηση; Πρωτοβάθμια εκπαίδευση; Πειραματική έρευνα; Δράμα στην εκπαίδευση; Δραματική τέχνη στην εκπαίδευση; Εκπαιδευτικό δράμα; Αφήγηση; Δραματοποίηση; Αυτοεκτίμηση; Πρωτοβάθμια εκπαίδευση; Πειραματική έρευνα