Οι αφηγήσεις – δραματοποιήσεις παραμυθιών ως μέσο καταπολέμησης του Κοινωνικού Άγχους παιδιών προσχολικής ηλικίας. - Γιαννακοπούλου, Αιμιλία (Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, 2020)
Το βασικό χαρακτηριστικό της προσχολικής ηλικίας είναι η εξερεύνηση του μέχρι τότε άγνωστου κόσμου. Τα παιδιά εντάσσονται σε μη οικεία και άγνωστα κοινωνικά πλαίσια στα οποία καλούνται να προσαρμοστούν. Η προσαρμογή στις νέες κοινωνικές συνθήκες μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο εκδήλωσης αρνητικών συναισθημάτων όπως είναι το άγχος. Εξαιτίας του κοινωνικού άγχους το νήπιο κρατιέται μακριά από καταστάσεις πολυσήμαντες και απαραίτητες για την ανάπτυξη ποικίλων ικανοτήτων στον γνωστικό, κοινωνικό και συναισθηματικό τομέα. Ως αποτέλεσμα παρουσιάζεται άρνηση από την πλευρά του νηπίου να συμμετέχει στις δραστηριότητες του Νηπιαγωγείου, επηρεάζοντας αρνητικά την αυτοεκτίμησή του. Το κοινωνικό άγχος των παιδιών μπορεί να μειωθεί μέσα από την εφαρμογή παρεμβάσεων που έχουν ως στόχο την ενδυνάμωση των κοινωνικών δεξιοτήτων. Ο σκοπός αυτής της εργασίας είναι η εξέταση της αποτελεσματικότητας που έχουν ως αποτέλεσμα ορισμένες παρεμβάσεις, οι οποίες βασίζονται στην αφήγηση και στην δραματοποίηση παραμυθιών, στα επίπεδα κοινωνικού άγχους των παιδιών προσχολικής ηλικίας. Η μελέτη αποτελεί μία έρευνα δράσης μεικτής μεθοδολογίας. Στην έρευνα συμμετέχουν 48 παιδιά προσχολικής ηλικίας. Τα παιδιά αυτά χωρίστηκαν με τυχαία επιλογή σε δύο ομάδες, την πειραματική και την ομάδα ελέγχου. Οι παρεμβάσεις που εφαρμόστηκαν, δομήθηκαν με τρόπο τέτοιο ώστε να δοθεί ιδιαίτερο βάρος στην αφήγηση και στη δραματοποίηση παραμυθιών. Τα δεδομένα συλλέχθηκαν με τη χρήση του ερωτηματολογίου για το κοινωνικό άγχος, ημερολογίου, συμμετοχικής παρατήρησης, συνέντευξης και της συμβολής του κριτικού φίλου. Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν ότι πριν τις παρεμβάσεις τα παιδιά εμφανίζουν υψηλά επίπεδα κοινωνικού άγχους, ενώ μετά το πέρας των παρεμβάσεων παρουσιάστηκε σημαντική μείωση του κοινωνικού άγχους στην πειραματική ομάδα. Ένα από τα κύρια συμπεράσματα που προκύπτουν από τη διεξαγωγή της παρούσας έρευνας είναι ότι η αφήγηση και η δραματοποίηση παραμυθιών είναι μία πρακτική που συντελεί θετικά στη μείωση του κοινωνικού άγχους που εμφανίζουν τα νήπια.
Keywords: Δραματική τέχνη στην εκπαίδευση; Δραματοποίηση; Εκπαιδευτικό δράμα; Κοινωνικό άγχος; Παραμύθια; Προσχολική ηλικία; Εκπαιδευτική παρέμβαση; Δραματική τέχνη στην εκπαίδευση; Δραματοποίηση; Εκπαιδευτικό δράμα; Κοινωνικό άγχος; Παραμύθια; Προσχολική ηλικία; Εκπαιδευτική παρέμβαση