Οι αντιλήψεις των εκπαιδευτικών σχετικά με την ετοιμότητα στην διαχείριση των κρίσεων στα σχολεία της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης: η περίπτωση των σχολείων του δήμου Τρίπολης - Κοτσώρη, Σοφία (Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, 2018)
Η παρούσα μελέτη στοχεύει στη διερεύνηση με βάση τις απόψεις των εκπαιδευτικών, της ετοιμότητας των σχολείων δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης αναφορικά με τη διαχείριση κρίσεων (κρίσεις όπως σεισμοί, πυρκαγιές, πλημμύρες, τραυματισμοί εξαιτίας των κτιριακών εγκαταστάσεων και της υλικοτεχνικής υποδομής, βία ανάμεσα σε μαθητές, εκφοβισμός μαθητών από συμμαθητές τους, άγχος, υπερκινητικότητα, απροσδόκητα γεγονότα π.χ. απώλεια, θάνατος, αυτοκτονικές τάσεις κλπ). Κεντρικοί στόχοι της παρούσας έρευνας είναι να μελετήσει και να διερευνήσει με βάση τις απόψεις των εκπαιδευτικών την ετοιμότητα αναφορικά με τη διαχείριση κρίσεων στα σχολεία Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και να προβληματίσει την πολιτεία μέσα από τα αποτελέσματα και συμπεράσματά της με σκοπό τη λήψη των κατάλληλων μέτρων, έτσι ώστε το σχολείο να αποτελεί ένα ασφαλές και ψυχικά υγιές περιβάλλον για τους μαθητές και τους εκπαιδευτικούς Έτσι, διενεργήθηκε έρευνα σε δείγμα 7 εκπαιδευτικών δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης (Γυμνάσια, Γενικά Λύκεια και ΕΠΑΛ) του Δήμου Τρίπολης. Το ερευνητικό εργαλείο που χρησιμοποιήθηκε ήταν η Ημι- δομημένη Συνέντευξη με ερωτήσεις ανοιχτού τύπου. Η έρευνα έδειξε ότι τα σχολικά ατυχήματα αποτελούν καθημερινό φαινόμενο στη σχολική κοινότητα. Βασικός παράγοντας πρόκλησης ατυχημάτων αποτελεί η επιθετικότητα και η απροσεξία των μαθητών, η κακή υλικοτεχνική υποδομή, η αμέλεια και η ανεπαρκής επιτήρηση των υπευθύνων. Ο σχεδιασμός του σχολείου για έκτακτα περιστατικά περιορίζεται κυρίως στην αντιμετώπιση σεισμών, αλλά και πυρκαγιών. Ιδιαίτερη είναι η προσοχή που δίνεται στην παροχή πρώτων βοηθειών, αφού οι περισσότεροι εκπαιδευτικοί θέλουν να επιμορφωθούν σχετικά, αλλά και στην αντιμετώπιση έκτακτων αναγκών, ώστε να συμμετάσχουν ενεργά στην κατάρτιση Σχεδίου Αντιμετώπισης κάθε έκτακτου περιστατικού. Τα προληπτικά μέτρα στα σχολεία είναι περιορισμένα, ενώ οι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί έχουν ζητήσει την υποστήριξη του σχολικού ψυχολόγου σε περιπτώσεις κρίσεων και θεωρούν τη συμμετοχή των αρμοδίων φορέων απαραίτητη για την αντιμετώπιση κάθε έκτακτου περιστατικού. Επομένως, είναι σημαντικό οι εκπαιδευτικοί να λαμβάνουν συστηματική επιμόρφωση και πρακτική εφαρμογή σε θέματα που σχετίζονται με τη διαχείριση σχολικών κρίσεων και ο μαθητικός πληθυσμός να αποκτήσει μέσα από την καθιέρωση εκπαιδευτικών πεδίων και διδακτικών προσεγγίσεων, από μικρή ηλικία, προληπτική κουλτούρα αποτροπής κινδύνων.
Αριθμός Εισαγωγής: 012260-012261 cd
Keywords: Διαχείριση κρίσεων στα σχολεία -- Ελλάδα; Στρατηγικός σχεδιασμός; Παρέμβαση στην κρίση (Υπηρεσίες ψυχικής υγείας) -- Ελλάδα; Σχολική διοίκηση και οργάνωση -- Ελλάδα; Εκπαίδευση, Δευτεροβάθμια -- Ελλάδα; Ετοιμότητα; Τραυματισμός; Σχολικός εκφοβισμός; Έκτακτα περιστατικά; Αντιλήψεις; Διαχείριση κρίσεων; Σχέδιο διαχείρισης; Ομάδες αντιμετώπισης έκτακτων περιστατικών; Πρόληψη; Επιμόρφωση; Κατάρτιση; Πρώτες βοήθειες; Ψυχολογική στήριξη; Αρμόδιοι κρατικοί φορείς; Ασφάλεια; Readiness; Injury; School bullying; Emergency incidents; Perceptions; Crises management; Management plan; Emergency response groups; Prevention; Further educational training; Efficiency training; First aid; Psychological support; Competent state body; Security