Η συμβολή της ΔΤΕ στην καλλιέργεια ιστορικής ενσυναίσθησης σε μαθητές ΣΤ΄ τάξης δημοτικού μέσα από την επαφή τους με την τοπική ιστορία την εποχή της Βενετοκρατίας στο Ναύπλιο - Τσάκωνα, Αγγελική (Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, 2017)
Η παρούσα έρευνα υλοποιήθηκε με σκοπό να διερευνηθεί αν το δραματικό παιχνίδι αποτελεί μέσο ενίσχυσης της κοινωνικής ικανότητας σε μαθητές δημοτικού σχολείου. Ειδικότερα, υλοποιήθηκε μια έρευνα δράσης, της οποίας το ερευνητικό δείγμα αποτελούσαν 15 μαθητές της πρώτης, δευτέρας και τρίτης τάξης του 5ου Δημοτικού Σχολείου Ναυπλίου. Στην αρχή, γίνεται μια σαφής περιγραφή γύρω από τους όρους κοινωνική ικανότητα και δραματικό παιχνίδι, ενώ στη συνέχεια αναλύονται τα μέσα συλλογής δεδομένων καθώς και τα ποσοτικά και ποιοτικά αποτελέσματα της έρευνας. Πιο ειδικά, η κοινωνική ικανότητα, που αποτελεί και την εξαρτημένη μεταβλητή στην παρούσα έρευνα, είναι η ικανότητα του ατόμου να αλληλεπιδρά με το κοινωνικό του περιβάλλον, δημιουργώντας υγιείς και ωφέλιμες διαπροσωπικές σχέσεις. Είναι άμεσα συνδεδεμένη και επηρεάζεται, ήδη από τα πρώτα στάδια ανάπτυξης του ατόμου, τόσο από την οικογένεια, όσο και από το σχολείο και τις παρέες του. Το δραματικό παιχνίδι, που αποτελεί την ανεξάρτητη μεταβλητή της ερευνητικής διαδικασίας, είναι ο τρόπος με τον οποίο το άτομο καλείται να υποδυθεί πρόσωπα και καταστάσεις. Συνδέοντας το δραματικό παιχνίδι για την καλλιέργεια της κοινωνικής ικανότητας σχεδιάστηκαν 12 παρεμβάσεις, στις οποίες ανταποκρίθηκαν τα παιδιά. Τα ποσοτικά και ποιοτικά δεδομένα συγκεντρώθηκαν. Αυτά ήταν οι απαντήσεις του ερωτηματολογίου πριν και μετά τις παρεμβάσεις (ποσοτικά) και οι συνεντεύξεις γονέων, οι καταγραφές του προσωπικού ημερολογίου του ερευνητή και η αναφορά του κριτικού φίλου για τη συνολική πορεία των παιδιών (ποιοτικά). Τα αποτελέσματα αναλύονται σύμφωνα με τους τέσσερις παράγοντες που συνθέτουν την κοινωνική ικανότητα, οι οποίοι είναι: η συνεργασία, η ενσυναίσθηση, η παρορμητικότητα, η πρόκληση αναταραχής. Τόσο τα ποσοτικά όσο και τα ποιοτικά αποτελέσματα έδειξαν πράγματι ότι το δραματικό παιχνίδι αποτελεί μέσο για την ενίσχυση της κοινωνικής ικανότητας σε μαθητές Δημοτικού. Συμπερασματικά, καλλιεργήθηκε και ενισχύθηκε η ικανότητα των παιδιών να συνεργάζονται, να προσφέρουν και να βοηθούν μέσα στην ομάδα. Λειτούργησαν με επιμονή και πείσμα για να διεκπεραιωθεί η δραματοποίηση, όπου κάθε φορά συμμετείχαν, ενώ πολλά κρούσματα παρορμητικής και επιθετικής συμπεριφοράς ήδη μετά το πρώτο διάστημα των παρεμβάσεων σταμάτησαν. Το δραματικό παιχνίδι διαπιστώθηκε ότι αποτελεί ένα σπουδαίο μέσο για να ανακαλύψουν τα παιδιά τον εαυτό τους αλλά και το περιβάλλον τους. Ωστόσο, θα ήταν ωφέλιμη η περαιτέρω έρευνα σχετικά με το πόσο μακροπρόθεσμα είναι τα αποτελέσματα αυτά στο άτομο και κατά πόσο απεγκλωβίζεται από τις επιθετικές του τάσεις.
Keywords: Δραματική τέχνη στην εκπαίδευση; Κοινωνική ικανότητα; Δραματικό παιχνίδι; Πρωτοβάθμια εκπαίδευση; Έρευνα δράσης; Δραματική τέχνη στην εκπαίδευση; Κοινωνική ικανότητα; Δραματικό παιχνίδι; Πρωτοβάθμια εκπαίδευση; Έρευνα δράσης