Κόστος αγγειακών εγκεφαλικών επεισοδίων στο γενικό παναρκαδικό νοσοκομείο Τρίπολης - Τσατσαράγκου, Αικατερίνη (Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, 2018)
Τα αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια αποτελούν την τρίτη αιτία θανάτου παγκοσμίως και την πρώτη αιτία αναπηρίας μεταξύ των επιζώντων. Στην Ευρώπη αλλά και σε άλλες χώρες, η πίεση για χρηματοδότηση των συστημάτων υγείας οδήγησε σε σειρά μελετών για ποικίλα νοσήματα, μεταξύ αυτών και τα ΑΕΕ (Αγγειακό Εγκεφαλικό Επεισόδιο), σε μία προσπάθεια υπολογισμού του κόστους νοσηλείας στις ομάδες αυτών των ασθενών. Η προσπάθεια αυτή στη χώρα μας βρίσκεται σε πολύ πρώιμο στάδιο. Είναι γνωστό ότι η οικονομική επιστήμη στα τέλη του 20ου αιώνα έχει διεισδύσει σε πάμπολλες πτυχές της ανθρώπινης δραστηριότητας και συμπεριφοράς. Η Υγεία δε θα μπορούσε να αποτελέσει εξαίρεση. Είναι αδιαμφισβήτητη ανάγκη να μελετηθεί η οικονομική δραστηριότητα που σχετίζεται με την υγεία, καθώς απορροφά σημαντικά κονδύλια στις ανεπτυγμένες χώρες. Τα «Οικονομικά της Υγείας» λοιπόν, ως αυτόνομος επιστημονικός κλάδος της οικονομικής επιστήμης αριθμεί περίπου έξι δεκαετίες ζωής. Στην παρούσα εργασία στο πρώτο μέρος κάνουμε μια σύντομη αναφορά στα ΑΕΕ, στους διάφορους υπότυπους, τους παράγοντες κινδύνου, τη διάγνωση και τη θεραπεία αυτών, ενώ στο δεύτερο μέρος αναλύουμε τυχαίο δείγμα από δεδομένα ασθενών με ΑΕΕ από τα έτη 2015 και 2016 του Γενικού Παναρκαδικού Νοσοκομείου Τρίπολης, για να εξετάσουμε τους παράγοντες που στατιστικά επηρεάζουν το συνολικό κόστος αντιμετώπισης των ασθενών με ΑΕΕ. Η μελέτη μας είχε διάρκεια δύο έτη. Στο διάστημα αυτό παρακολουθήθηκαν συνολικά 516 ασθενείς με οξύ αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο. Από τους ασθενείς αυτούς τυχαιοποιήθηκαν δύο δείγματα, ένα από το κάθε έτος, μεγέθους 100 ατόμων αντίστοιχα και έγινε περιγραφική και στατιστική ανάλυση των δεδομένων. Βασιζόμενοι κυρίως, στον κωδικό ΚΕΝ που αναγραφόταν στο διοικητικό εξιτήριο των ασθενών με ΑΕΕ υπολογίστηκε το ενδονοσοκομειακό κόστος. Δοκιμάστηκαν διάφορα μοντέλα παλινδρομήσεων και καταλήξαμε στο βέλτιστο μοντέλο για την περίπτωσή μας από το οποίο προέκυψε ότι το πραγματικό κόστος των ασθενών με ΑΕΕ είναι μικρότερο από το αναμενόμενο και πως τελικά το σύστημα ΚΕΝ αδυνατεί να αξιολογήσει σωστά το πραγματικό κόστος των ΑΕΕ.
Μ.Δ.Ε. 242