Δυστοπία και μνήμη στην πεζογραφία του Μιχάλη Μακρόπουλου: Μαύρο νερό, Η θάλασσα, Άρης - Κουρούπη, Σταματία (Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, 2024)
Η παρούσα διπλωματική εργασία εμβαθύνει στη μυθοπλαστική πεζογραφία του Μιχάλη Μακρόπουλου και συγκεκριμένα σε τρία σχετικά πρόσφατα έργα του: Μαύρο νερό (2019), Η θάλασσα (2020) και Άρης (2021, σε συνεργασία με την Ελένη Κοφτερού). Σε αυτά επιχειρείται να αναδειχθεί ο ρόλος της δυστοπίας και της μνήμης. Μολονότι τοποθετούνται χρονικά στο μέλλον, εκφράζουν παροντικούς φόβους ή/και παροντικές καταστάσεις. Ο συγγραφέας παρατηρεί και αφουγκράζεται το παρόν, τονίζοντας τρέχουσες παθογένειες και προβάλλοντάς τες σε ένα δυστοπικό μέλλον. Μέσα από την αναζήτηση μιας ευτοπίας, τα αφηγηματικά πρόσωπα αναδεικνύουν τις προκλήσεις της σύγχρονης εποχής και την επιτακτική ανάγκη για επανεκκίνηση σε παγκόσμιο επίπεδο.
Keywords: Μακρόπουλος , Μιχάλης , 1965- -- Ερμηνεία και κριτική; Ελληνική λογοτεχνία, Σύγχρονη -- Ιστορία και κριτική; Δυστοπίες στη λογοτεχνία; Μνήμη στη λογοτεχνία; Μιχάλης Μακρόπουλος; Δυστοπία; Επιστημονική φαντασία; Μνήμη; Οικολογική κρίση; Υγειονομική κρίση; Ανθρωπόκαινος εποχή; Μετα-αποκαλυπτική μυθοπλασία; Μετανθρωπισμός; Michalis Makropoulos; Dystopia; Science fiction; Memory; Ecological crisis; Health crisis; Anthropocene; Post-apocalyptic fiction; Posthumanism