Η ΕΕ και η MERCOSUR: Μια συγκριτική ανάλυση

Abstract

Η παρούσα εργασία αναλύει την εξέλιξη της περιφερειακής ολοκλήρωσης στην Ε.Ε. και τη MERCOSUR, μέσα από την θεσμική εξέλιξη των δομών, τη σύγκριση των θεσμικών οργάνων, της λειτουργίας τους, των πολιτικών αποφάσεων για την εμβάθυνση της ολοκλήρωσης, όπως αυτές αντανακλώνται στις συνθήκες. Η συγκριτική μελέτη βασίστηκε στη θεωρία του νεολειτουργισμού. Αναδεικνύει τους λόγους για τους οποίους η MERCOSUR δεν κατάφερε να ολοκληρώσει την περιφερειακή ολοκλήρωση στο βαθμό που το έκανε η Ε.Ε., τους λόγους που και οι δύο ενώσεις δεν πληρούν όλα τα κριτήρια για την περιφερειακή ολοκλήρωση όπως ορίζονται στην εν λόγω θεωρία, παρά το γεγονός ότι θεσμοθετούν από τις συνθήκες τους την ολοκλήρωση σε επίπεδο κοινής αγοράς, καταδεικνύοντας ότι πρόκειται για βαθιά διαφορετικές ενώσεις. Η Ε.Ε. δεν έχει επιτύχει την πολιτική ενοποίηση, αλλά έχει δημιουργήσει ένα υβριδικό πρότυπο περιφερειακής ολοκλήρωσης της κοινής αγοράς και της νομισματικής ένωσης -για ένα μέρος των κρατών μελών της-. Η MERCOSUR με την ιδρυτική Συνθήκη της Asunción (1991) έθεσε τα όριά της έως την δημιουργία μίας κοινής αγοράς, ενώ έφθασε μόνο στην ημιτελή ζώνη ελεύθερου εμπορίου στην ατελή τελωνειακή ένωση, με χαμηλό επίπεδο θεσμοθέτησης, με υψηλό επίπεδο διαρθρωτικών και οικονομικών ασυμμετριών μεταξύ των κρατών που την αποτελούν.