Καθορισμός χώρων υπαίθριας διαφήμισης του ν.2946/2001, ΟΤΑ Α’ βαθμού και Κεντρική Δημόσια Διοίκηση: Θεωρητική προσέγγιση, διαπιστώσεις εφαρμογής θεσμικού πλαισίου και προτάσεις επανασχεδιασμού του

Abstract

Η νόμιμη άσκηση Υπαίθριας Διαφήμισης για εμπορικούς σκοπούς, προϋποθέτει τα σημεία και οι κατασκευές όπου θα τοποθετηθούν τα διαφημιστικά μέσα, να ανταπο-κρίνονται σε προκαθορισμένα κριτήρια. Η εργασία αναδεικνύει ασάφειες στο νομικό καθεστώς, το οποίο καλούνται να εφαρμόσουν στην Ελλάδα οι αρμόδιοι φορείς (Δήμοι και αποκεντρωμένη κρατική διοίκηση) κατά την έκδοση σχετικών κανονι-στικών αποφάσεων. Ταυτόχρονα όμως, και ανεξάρτητα των προηγούμενων ζητημά-των, αποδεικνύεται ανεπαρκής εφαρμογή της νομοθεσίας: Οι Δήμοι κατά 78% δεν έχουν ανταποκριθεί στην υποχρέωσή τους να εκδώσουν αποφάσεις με αποτέλεσμα σε αυτούς να είναι αδύνατη η διαφήμιση σε κοινόχρηστους αστικούς χώρους (πεζόδρο-μοι, πλατείες), που αποτελούν τα πλέον πρόσφορα σημεία. Αντίστοιχα, οι Αποκε-ντρωμένες Διοικήσεις δεν έχουν εκδώσει αποφάσεις σε ποσοστό 86%, και έτσι δεν είναι επίσης εφικτή η διαφήμιση κατά μήκος εθνικών οδών που δέχονται τον μεγα-λύτερο κυκλοφοριακό φόρτο. Τέλος στην εργασία, προτείνονται βελτιώσεις του νομικού πλαισίου ώστε να μειωθούν οι δυσλειτουργίες που καταγράφηκαν.