Όψεις εργασιακής επισφάλειας στην Ελλάδα σε καιρούς πολλαπλών κρίσεων

Abstract

Η εξάπλωση της επισφαλούς εργασίας είναι το βασικό χαρακτηριστικό στην εξέλιξη των εργασιακών σχέσεων στην Ελλάδα και την Ευρώπη. Η αγορά εργασίας, έτσι όπως έχει διαμορφωθεί στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια, παρουσιάζει μια εικόνα απορρύθμισης, με αποτέλεσμα ένα μεγάλο μέρος των εργαζόμενων να αδυνατεί να καλύψει τις βασικές του ανάγκες. Ηπλήρης και σταθερή απασχόληση δίνει τη θέση της στην εργασιακή ευελιξία και η ασφάλεια που παρείχε η εργασίαδίνει τη θέση της στην επισφάλεια και την αβεβαιότητα. Αυτές οι αλλαγές επιταχύνθηκαν τη μνημονιακή περίοδο και η απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων επεκτάθηκε. Οι επισφαλείς εργαζόμενοι βρίσκονται σε μια γκρίζα-ενδιάμεση -ζώνη μεταξύ εργασίας και ανεργίας. Αυτή η εξέλιξη συντελείται σε παγκόσμιο επίπεδο και συνδέεται όχι μόνο με τους όρους διαβίωσης των ανθρώπων αλλά και τις συνέπειες που έχουν στο επίπεδο της κοινωνικής συνοχής. Η παρούσα εργασία με τη μέθοδο της βιβλιογραφικής επισκόπησης, έχει ως στόχο να παρουσιάσει το επισφαλές εργασιακό τοπίο στην Ελλάδα, τις κοινωνικές ομάδες που πλήττονται περισσότερο και τις επιπτώσεις που έχει για τους εργαζόμενους. Στο πλαίσιο αυτό, προσδιορίζεται ο όρος της εργασιακής επισφάλειας και γίνεται ιστορική αναδρομή. Αποτυπώνονται απόψεις ειδικών πάνω στο συγκεκριμένο θέμα. Παρουσιάζονται οι μορφές της εργασιακής επισφάλειας και οι συνέπειές τους στους εργαζόμενου ενώ περιγράφονται και οι υπάρχουσες πολιτικές απασχόλησης σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο.