Η δημόσια διοίκηση και η εξαρχής θεμελίωση στην τοπική αυτοδιοίκηση

Abstract

Ο Δημόσιος Τομέας και ιδιαίτερα η Τοπική Αυτοδιοίκηση φαντάζει για ένα μεγάλο ποσοστό του Ελληνικού πληθυσμού μια δελεαστική επαγγελματική θέση καθώς έχει επηρεάσει σημαντικά και τη θεώρηση των ανθρώπων στο σήμερα με την ιδιαίτερη οικονομική ύφεση. Αυτό που μπορεί να αποσαφηνιστεί με ακρίβεια είναι ο ορισμός που δείχνει τον τρόπο με τον οποίο οργανώνεται και δομείται το κράτος που καλείται Διοίκηση και περιλαμβάνει την οργάνωση και κατανομή των εξουσιών και των αρμοδιοτήτων. Επιπροσθέτως, η επιστήμη της διοίκησης αποτελεί ένα σύστημα γνώσεων μέσω του οποίου οι άνθρωποι έχουν τη δυνατότητα να αντιληφθούν σχέσεις, να προβλέψουν αποτελέσματα για την επίτευξη ενός κοινού σκοπού. Από τις αρχές της δεκαετίας του 1950, ποικίλες μελέτες δείχνουν ότι η ελληνική οικονομία περικλείει διαρθρωτικές-οργανωτικές και λειτουργικές ανεπάρκειες του Δημοσίου Τομέα στην Ελλάδα. Αυτοί οι παράγοντες αποτελούν ανασταλτικούς δείκτες για την επίτευξη υψηλών ρυθμών οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης. Μέρος της επιτυχημένης ανάπτυξης και εξέλιξης του Δημοσίου Τομέα αποτελεί και η έννοια της επιχειρηματικότητας και της καινοτομίας, παράγοντες που δύναται να ενδυναμώσουν μια αποδυναμωμένη δομή. Η Τοπική Αυτοδιοίκηση ως αποτέλεσμα εκσυγχρονισμού τα τελευταία χρόνια μέσω του προγράμματος «Καλλικράτη» προχώρησε σε συνολικό επανασχεδιασμό των επιπέδων διακυβέρνησης, σε μια Νέα Αρχιτεκτονική της Αυτοδιοίκησης και της Αποκεντρωμένης Διοίκησης.