Η αγροτική πολιτική του ελληνικού κράτους στο μεταίχμιο του 19ου με τον 20ό αιώνα

Abstract

Στα μέσα του 19ου αιώνα, το ελληνικό κράτος στηριζόταν στο πρωτογενή τομέα παραγωγής, ενώ ο δευτερογενής ήταν σχεδόν ανύπαρκτος. Το 1871 η Κυβέρνηση Κουμουνδούρου εφαρμόζει την πρώτη αγροτική μεταρρύθμιση με την διανομή των εθνικών γαιών. Ο πολιτικός που θα συμβάλει στον εκσυγχρονισμό της χώρας θα είναι ο Χαρίλαος Τρικούπης. Ο αγροτικός νόμος του 1917 θα αποτελέσει την βάση για την δεύτερη μεταρρύθμιση η οποία θα λύσει το πρόβλημα των τσιφλικιών. Η κρίση του 1920, θα θέσει την ελληνική οικονομία σε τροχιά ύφεσης. Τέλος η προστατευτική πολιτική του Βενιζέλου θα εξασφαλίσει τις προϋποθέσεις για την μελλοντική επίλυση του αγροτικού ζητήματος.