Συνοδευτικά μέτρα ΤΕΒΑ. Ο ρόλος και η συμβολή τους στην αντιμετώπιση του κοινωνικού αποκλεισμού των απόρων. Η περίπτωση της Ελλάδας.

Abstract

Το Ταμείο Ευρωπαϊκής Βοήθειας προς τους Απόρους (ΤΕΒΑ) συστάθηκε με τον Κανονισμό (ΕΕ) 223/2014, στο πλαίσιο της στρατηγικής «ΕΥΡΩΠΗ 2020» και απευθύνεται στην ακραία φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό. Στόχος του είναι η μείωση του αριθμού των ατόμων που διατρέχουν κίνδυνο φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού κατά τουλάχιστον 20 εκατομμύρια έως το έτος 2020. Οι δράσεις του αφορούν στη διανομή αγαθών, την προώθηση της κοινωνικής ενσωμάτωσης και την καταπολέμηση του κοινωνικού αποκλεισμού. Σύμφωνα με τον Κανονισμό του Ταμείου, οι υπηρεσίες καταπολέμησης του κοινωνικού αποκλεισμού παρέχονται μέσω των «Συνοδευτικών Μέτρων». Οι δράσεις του ΤΕΒΑ υλοποιούνται στην Ελλάδα μέσω του Επιχειρησιακού Προγράμματος Επισιτιστικής και Βασικής Υλικής Συνδρομής (ΕΠ ΕΒΥΣ). Κατά την ΠΠ 2014 – 2020 σε όλα τα Κράτη Μέλη υλοποιήθηκαν ποικίλα Συνοδευτικά Μέτρα. Στην παρούσα εργασία εξετάζεται η συμβολή των Συνοδευτικών Μέτρων στην αντιμετώπιση του κοινωνικού αποκλεισμού των απόρων, σε όλα τα ΚΜ και στην Ελλάδα ειδικότερα. Το ερευνητικό ζήτημα προσεγγίζεται βιβλιογραφικά μέσα από τη μελέτη ενωσιακών/εθνικών κειμένων και εμπειρικά μέσα από την αξιολόγηση σχετικών μελετών.Η μελέτη μας αναδεικνύει ότι η συμμετοχή των Ωφελουμένων του ΤΕΒΑ στα υλοποιούμενα συνοδευτικά μέτρα έχει θετικό αντίκτυπο στη ζωή τους, συμβάλλει στη βελτίωση της αυτοεκτίμησής τους και αυξάνει τη συνολική ικανοποίησή τους από τις παρεμβάσεις του Ταμείου. Ωστόσο, διαπιστώνονται ζητήματα προσδιορισμού της ομάδας –στόχου, ελλείματα οικονομικών και ανθρώπινων πόρων, ελλείματα στόχευσης και στρατηγικού σχεδιασμού, μη ικανοποιητική συνέργεια με άλλες δράσεις/προγράμματα/ταμεία και δη με το ΕΚΤ, καθώς επίσης ζητήματα ελλιπούς παρακολούθησης αποτελεσμάτων μέσω δεικτών. Εν κατακλείδι, με την υλοποίηση συνοδευτικών μέτρων καταγράφεται ευρωπαϊκή προστιθέμενη αξία, όμως η συμβολή τους στην αντιμετώπιση του κοινωνικού αποκλεισμού δεν μπορεί να προσδιοριστεί λόγω ελλιπούς παρακολούθησης των αποτελεσμάτων τους.