Η λειτουργία του τοπίου και της φύσης στο έργο του Κώστα Ακρίβου

Abstract

Στην παρούσα εργασία ασχολούμαστε με την θέση του τοπίου και της φύσης στο έργο του Κώστα Ακρίβου. Τα έργα του Ακρίβου που μελετούμε: Γάλα Μαγνησίας, Αλλάζει πουκάμισο το φίδι, Ποιος θυμάται τον Αλφόνς, Κίτρινο Ρώσικο Κερί και το Τελευταία νέα από την Ιθάκη. Πιο συγκεκριμένα, μελετώντας αρχικά την σχέση της ψυχολογίας και του περιβάλλοντος, τις θεωρίες της ψυχικής υπερφόρτωσης, της περιβαλλοντικής πίεσης, τις απόψεις των Noel Arnaud, του M. Heidegger αλλά και το έργο του S. Freud, θα επιχειρήσουμε να ερμηνεύσουμε κάθε έργο του συγγραφέα ξεχωριστά. Έτσι θα συσχετίσουμε το έργο Αλλάζει πουκάμισο το φίδι με την περιβαλλοντική ψυχολογία, το Τελευταία νέα από την Ιθάκη με τις απόψεις του N. Arnaud, το Ποιος θυμάται τον Αλφόνς με την θεωρία της Ψυχικής υπερφόρτωσης, το Κίτρινο Ρώσικο κερί με τις σκέψεις του Juhani Pallasmaa και του M. Heidegger και τέλος το Γάλα Μαγνησίας με την ψυχαναλυτική θεωρία του S. Freud. Παράλληλα, εξετάζοντας κάθε βιβλίο του Ακρίβου ξεχωριστά, θα κατανοήσουμε τον καταλυτικό ρόλο που έχει η φύση και το τοπίο στην ψυχοσύνθεση του ανθρώπου, αλλά και γιατί ο Ακρίβος επιλέγει να αναδείξει την αμφίδρομη σχέση του ανθρώπου με το περιβάλλον. Με λίγα λόγια, στόχος αυτής της εργασίας είναι να φανερώσει την αλληλεπίδραση που υπάρχει μεταξύ του τοπίου και της φύσης με τον άνθρωπο, ως ένα ον που μεταλλάσσει την εικόνα της φύσης με βάση την ψυχολογική του κατάσταση, αλλά και ως ένα όν που διαρκώς δέχεται πολυάριθμα ερεθίσματα από το περιβάλλον του, τα οποία επιδρούν στον ψυχικό του κόσμο.