Διερεύνηση των αντιλήψεων και αναγκών των επαγγελματιών υγείας σχετικά με τη συνεχιζόμενη επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση.

Abstract

Εισαγωγή: Η αναγκαιότητα της συνεχιζόμενης εκπαίδευσης του υγειονομικού προσωπικού σε ένα εργασιακό περιβάλλον με πολλές ιδιαιτερότητες (κοινωνικές, ψυχολογικές, ηθικές), όπως αυτό της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας φροντίδας υγείας (ΠΦΥ & ΔΦΥ), έχει τεκμηριωθεί διεθνώς ως παράγοντας αποτελεσματικότητας, παραγωγικότητας, ατομικής και συλλογικής εξέλιξης και ανάπτυξης. Σκοπός: Η διερεύνηση των απόψεων, των αναγκών και των επιθυμιών σχετικά με τη συνεχιζόμενη επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση των νοσηλευτών/τριών και ιατρών στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια φροντίδα υγείας. Υλικό και μέθοδος: Διεξήχθη έρευνα σε 78 επαγγελματίες υγείας (41 νοσηλευτές/τριες και 37 ιατρούς), οι οποίοι υπηρετούν σε 5 δομές πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας και μία δομή δευτεροβάθμιας φροντίδας υγείας του νομού Αιτωλοακαρνανίας. Η διεξαγωγή της μελέτης πραγματοποιήθηκε με διανομή του μεταφρασμένου στα ελληνικά ερωτηματολογίου «Εκτίμηση Αναγκών Κατάρτισης» (Markaki, Antonakis, Hicks, Lionis, 2007). Αποτελέσματα: Η μέση ηλικία των συμμετεχόντων ήταν 43,4 έτη. Το μεγαλύτερο ποσοστό (70,5%) δήλωσε ότι δεν είχε συμμετάσχει σε καμία επιστημονική μελέτη, ενώ το 43,6% δήλωσε ότι αναμένει πολύ μεγάλη βελτίωση στη δημιουργία σχέσεων εμπιστοσύνης με τους ασθενείς, με το 46, 2% από αυτούς να πιστεύει ότι αυτή η βελτίωση θα είναι πολύ μεγαλύτερη μετά από κατάλληλη εκπαίδευση. Σχεδόν οι μισοί από τους συμμετέχοντες (47,4%) πιστεύουν ότι η πρόσβαση σε ερευνητικά εργαλεία και δραστηριότητες είναι κρίσιμη για την επιτυχία της εργασίας τους αλλά και η πρόσβαση σε βιβλιογραφία σχετική με το κλινικό τους έργο είναι πάρα πολύ κρίσιμη για την επαγγελματική τους εξέλιξη (52,6%). Η πλειοψηφία των συμμετεχόντων (47,4%) θεωρούν την ανάληψη δραστηριοτήτων προαγωγής υγείας των πολιτών ως πάρα πολύ κρίσιμη για την εργασιακή τους επιτυχία με το 53,8% να αναμένει πολύ μεγάλη βελτίωση μετά από κατάλληλη κατάρτιση. Διαπιστώθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά ως προς το φύλο και το μέγεθος της βελτίωσης που αναμένεται μετά την κατάλληλη εκπαίδευση τόσο στην πρόσωπο με πρόσωπο επικοινωνία με ασθενείς (p = 0,016) όσο και στη διαχείριση ασθενών (p = 0,049). Υπήρχε επίσης μια στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ της επαγγελματικής κατηγορίας και του βαθμού στον οποίο θεωρούν ότι η ικανότητα κριτικής αξιολόγησης δημοσιευμένης έρευνας είναι κρίσιμη για την επιτυχία της εργασίας τους. Συγκεκριμένα, αυτή η δραστηριότητα φαίνεται να είναι πιο κρίσιμη για την επαγγελματική επιτυχία των γιατρών παρά των νοσηλευτών (p = 0,002). Από την καταγραφή και ανάλυση ορισμένων ειδικών αναγκών κατάρτισης των 62 από τους 78 συμμετεχόντων, επικρατέστερες ανάγκες αναδείχθηκαν οι κλινικές (46,8%). Η συσχέτιση ανάμεσα στη θέση εργασίας (p=0.018) και τις ανάγκες κατάρτισης προσδιόρισε την επιθυμία των γιατρών για περαιτέρω κατάρτιση στον ερευνητικό και διοικητικό τομέα ενώ οι νοσηλευτές/τριες στον κλινικό και τεχνικό/τεχνολογικό τομέα. Συμπεράσματα: Οι γιατροί και νοσηλευτές/τριες εξέφρασαν τις ανάγκες τους για περαιτέρω εκπαίδευση και κατάρτιση σε διάφορους τομείς και κυρίως στη φροντίδα των ασθενών, στην ερευνητική δραστηριότητα και στις δράσεις προαγωγής υγείας, αναγνωρίζοντας τη νευραλγική σημασία και θετική επίδραση της συνεχιζόμενης επαγγελματικής εκπαίδευσης στην εργασιακή τους καθημερινότητα και επίδοση αλλά και στη μελλοντική τους επαγγελματική εξέλιξη.