Οι Έλληνες άστεγοι στο κέντρο της Αθήνας που ζουν στο δρόμο.

Abstract

Εν μέσω μιας πρωτοφανούς κοινωνικο-οικονομικής συγκυρίας, οι μεταλλάξεις των φαινομένων κοινωνικού αποκλεισμού τείνουν να εκτυλιχτούν στην οξύτερη μορφή τους. Η αστεγία, όπως έχει επανειλημμένα χαρακτηριστεί, αποτελεί το πιο ακραίο φαι-νόμενο περιθωριοποίησης και εύλογα συνιστά το βασικό πυρήνα της ερευνάς μας. Η παρούσα διπλωματική εργασία βασίστηκε σε πρώτη φάση στην άντληση πληροφοριών από δευτερογενείς πηγές και εν συνεχεία διεξήχθη πρωτογενής έρευνα, καθώς παρατη-ρήθηκε επιστημονικό έλλειμμα κυρίως ως προς την πρωτογενή προσέγγιση του υπό ε-ξεταζόμενου κοινωνικού φαινομένου στην Ελλάδα. Συγκεκριμένα, διενεργήθηκε εμπει-ρική ανάλυση μέσω ημιδομημένων συνεντεύξεων σε δέκα άστεγους Έλληνες που διέ-μεναν σε εξωτερικούς χώρους, στο κέντρο της Αθήνας. Τα κυριότερα ευρήματα της ερευνητικής μας δραστηριότητας, αποσκοπούν στην ανά-δειξη της τρέχουσας κρισιακής πραγματικότητας αναφορικά με τους αιτιολογικούς πα-ράγοντες που εξωθούν αρκετούς Έλληνες συμπολίτες μας, να διαβιούν κυριολεκτικά στο δρόμο. Οι τρεις κοινές παράμετροι που εντοπίστηκαν είναι η έλλειψη εισοδήματος λόγω μακράς ανεργίας, η έλλειψη ιδιόκτητης κατοικίας και η έλλειψη οικογενειακού ή ευρύτερου υποστηρικτικού περιβάλλοντος. Επιπλέον, μέσω της διεξαγωγής της έρευ-νας, επιβεβαιώνεται η ταύτιση της άποψης των υποκειμένων του δείγματός μας με τη γενική αντίληψη και ειδικότερα για την επείγουσα ανάγκη αναμόρφωσης του υφιστά-μενου προνοιακού συστήματος, σχετικά με την στέγαση και την κοινωνική επανένταξη των αστέγων.