Η αποτίμηση της εξέλιξης του θεσμού της Αποκεντρωμένης Διοίκησης, με γνώμονα τις συστάσεις της μελέτης ΟΟΣΑ για την ελληνική Δημόσια Διοίκηση (2011)

Abstract

Η παρούσα εργασία πραγματεύεται την εξέλιξη του θεσμού της Αποκεντρωμένης Διοίκησης, του περιφερειακού κρατικού οργάνου, που συστάθηκε για πρώτη φορά το 2010 με τη ψήφιση του «Προγράμματος Καλλικράτης» (Ν.3852/2010) και διαδέχθηκε της κρατικές Περιφέρειες. Οι αλλαγές που έχει υποστεί ο θεσμός το χρονικό διάστημα 2011-2022 εξετάζονται υπό το πρίσμα των γενικών συστάσεων της μελέτης του ΟΟΣΑ για την ελληνική Δημόσια Διοίκηση (2011) και επιχειρείται να διαπιστωθεί αν οι αλλαγές αυτές βελτιστοποιούν το θεσμό της Αποκεντρωμένης Διοίκησης ή αν υπηρετούνται άλλοι σκοποί. Μέσα από την αναζήτηση και την επισκόπηση πρωτογενών πηγών και της υφιστάμενης σχετικής βιβλιογραφίας και αρθρογραφίας, εξετάζεται ουσιαστικά σε ποιο βαθμό οι αλλαγές που έχουν συντελεστεί συμβάλλουν στην αποτελεσματικότερη επίτευξη της αποστολής και του σκοπού των αποκεντρωμένων κρατικών υπηρεσιών. Βασική υπόθεση της εργασίας είναι ότι οι αλλαγές του θεσμού της Αποκεντρωμένης Διοίκησης υπηρετούν το συγκεντρωτικό χαρακτήρα του ελληνικού κράτους και έρχονται σε αντίθεση με τις εξελίξεις ως προς την αποκέντρωση σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Παρόλο που οι Αποκεντρωμένες Διοικήσεις δύνανται να συντελέσουν όχι μόνο στην άρτια λειτουργία του κρατικού μηχανισμού, αλλά και στην ενδυνάμωση της τοπικής αυτοδιοίκησης, ως βαθμίδες ενιαίας περιφερειακής κρατικής διοίκησης που εξασφαλίζουν την παρουσία του κράτους πλησίον των πολιτών, όπως υπαγορεύει η αρχή της εγγύτητας, εντούτοις διαπιστώνεται μία τάση αποδυνάμωσης του ρόλου τους και σταδιακής αφαίμαξης των αρμοδιοτήτων τους.