Στάσεις και αντιλήψεις των εκπαιδευτικών Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης για την επιμορφωτική πολιτική και η επίδραση της Αξιολόγησης Εκπαιδευτικού Έργου στην επαγγελματική ανάπτυξή τους

Abstract

Σκοπός της έρευνας είναι η διερεύνηση των στάσεων και απόψεων των εκπαιδευτικών για την επιμορφωτική πολιτική καθώς και η ανάδειξη των χαρακτηριστικών και της αποτελεσματικότητας της ως προς την επαγγελματική τους ανάπτυξη και την κάλυψη των προσωπικών τους αναγκών. Γίνεται επίσης καταγραφή των στάσεων και αντιλήψεων του εκπαιδευτικού σώματος ως προς τη σχέση και σύνδεση της Αυτοαξιολόγησης του Εκπαιδευτικού Έργου με την επαγγελματική ανάπτυξη και την βελτίωση των εκπαιδευτικών και του εκπαιδευτικού συστήματος. Η εργασία αυτή συνίσταται από δύο τμήματα, το θεωρητικό και το εμπειρικό. Στο θεωρητικό γίνεται προσπάθεια αποσαφήνισης των εννοιολογικών όρων και παρουσίασης των βασικών αρχών και προϋποθέσεων που τις διέπουν. Γίνεται επίσης προσπάθεια να αναδειχθούν οι προϋποθέσεις, σύμφωνα με τη υπάρχουσα βιβλιογραφία, για επιτυχημένα προγράμματα. Σταχυολογούνται και παρουσιάζονται οι κυριότερες μορφές των προγραμμάτων επιμόρφωσης και επαγγελματικής ανάπτυξης σε διεθνές επίπεδο. Τέλος γίνεται ιστορική αναδρομή των ελληνικών δεδομένων. Στο εμπειρικό τμήμα εκτίθενται αναλυτικά ο σκοπός, οι στόχοι και τα ερευνητικά ερωτήματα. Παρουσιάζονται η μεθοδολογία, τα ερευνητικά εργαλεία αλλά και ο τρόπος συλλογής και ανάλυσης των δεδομένων που χρησιμοποιήθηκαν. Στη συνέχεια ερευνώνται οι στάσεις και οι αντιλήψεις, σχετικά με επιμέρους ζητήματα που αφορούν τα προγράμματα επαγγελματικής ανάπτυξης και επιμόρφωσης, την προσωπική και επαγγελματική ικανοποίηση των εκπαιδευτικών από τα επιμορφωτικά προγράμματα που παρακολούθησαν. Τέλος γίνεται διερεύνηση των αντιλήψεων για την σχέση μεταξύ Αυτοαξιολόγησης Εκπαιδευτικού Έργου και επαγγελματικής ανάπτυξης των εκπαιδευτικών. Από τα αποτελέσματα της έρευνας προκύπτει ότι οι εκπαιδευτικοί είναι επιφυλακτικοί ως προς την αποτελεσματικότητα της εφαρμοζόμενης επιμορφωτικής πολιτικής. Ωστόσο αναγνωρίζουν την χρησιμότητά των επιμορφωτικών προγραμμάτων και επιδιώκουν να εμπλακούν ενεργά στον προγραμματισμό, τον σχεδιασμό και την υλοποίησή τους. Δεν διαθέτουν κουλτούρα αξιολόγησης και είναι μάλλον αρνητικοί απέναντί της. Η σχετική ενημέρωσή τους, τουλάχιστον όσων δεν έχουν διοικητική εμπειρία είναι ελλιπής και αδυνατούν να συνδέσουν την επαγγελματική ανάπτυξη και βελτίωσή τους με την Αξιολόγηση του Εκπαιδευτικού Έργου. Κρίνεται αναγκαίο να γίνει ευρεία και σε βάθος ερευνητική προσπάθεια που θα αναδείξει τις τάσεις και τις στάσεις, τις αντιλήψεις, τα οράματα και τις κατευθύνσεις που διέπουν όλες τις εμπλεκόμενες κοινωνικές δυνάμεις σχετικά με την επιμόρφωση αλλά και την αυτοαξιολόγηση. Με τον τρόπο αυτό θα προσδιοριστούν με επιστημονικό και συνολικά αποδεκτό τρόπο οι μέθοδοι, οι τεχνικές και τα κριτήρια, καθώς και οι όροι με τις προϋποθέσεις για μια δημιουργική επιμόρφωση και επαγγελματική ανάπτυξη, που θα έχει αρωγό και συνοδοιπόρο της την Αξιολόγηση του Εκπαιδευτικού Έργου.