Η δραματική τέχνη στην εκπαίδευση ως μέσο ευαισθητοποίησης των παιδιών της Ε' Τάξης Δημοτικού στην ασφαλή πλοήγησή τους στο διαδίκτυο.

Abstract

Η ακόλουθη έρευνα έχει ως βασικό της στόχο να αποδείξει για άλλη μια φορά πόσο σπουδαία είναι η συμβολή του εκπαιδευτικού δράματος και των ιδιαίτερων τεχνικών και μεθόδων που αυτό περικλείει στην ευρύτερη εκπαιδευτική διαδικασία και σε οποιοδήποτε γνωστικό αντικείμενο. Μέσω των διαδραστικών, αλληλεπιδραστικών και παραστατικών μονοπατιών που προσφέρονται από τις ποικίλες τεχνικές της δραματικής τέχνης επιχειρήσαμε να διδάξουμε ένα μεγίστης σημασίας γνωστικό αντικείμενο, που συμπεριλαμβάνεται στο πρόγραμμα σπουδών του μαθήματος Τεχνολογίες της Πληροφορίας και της Επικοινωνίας (ΤΠΕ) των μεγαλύτερων τάξεων της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης. Το αντικείμενο αυτό είναι «η ασφαλής πλοήγηση των παιδιών στο διαδίκτυο» ένα θέμα μείζονος σημασίας στην ψηφιακή – διαδικτυακή εποχή που ζούμε. Η κινητήριος δύναμη αυτής της έρευνας, καθώς και η κεντρική ιδέα που εμπνέει όλο το περιεχόμενό της είναι η παραδοχή ότι, ο Παγκόσμιος Ιστός (World Wide Web) είναι το «χάρισμα» και όχι η «κατάρα» της εποχής μας όπως πολλές φορές προβάλλεται από τα διάφορα μέσα. Η εν λόγω έρευνα δράσης φιλοδοξεί και επιχειρεί να αποδείξει πως το διαδικαστικό δράμα μπορεί να αποδειχτεί «χρυσό» εργαλείο μάθησης ακόμα και στα χέρια των εκπαιδευτικών των νέων τεχνολογιών, καλλιεργώντας την έμφυτη ροπή του παιδιού στη μάθηση του νέου και διαφορετικού μέσα από τον πιο φυσικό για ένα παιδί τρόπο διερεύνησης, το παιχνίδι. Φυσικά δε μιλάμε αόριστα για το παιχνίδι. Μιλάμε για την παιγνιώδη διάθεση που προάγεται κατά τη συνδιαλλαγή και καλλιέργεια του παιδιού μέσω του εκπαιδευτικού δράματος. Απώτερος σκοπός μας; Παιδιά με ανεπτυγμένη «διαδικτυακή ευφυΐα», ενσυναισθητική αλληλεπιδραστική διάθεση, κατά τη δραστηριοποίησή τους στο μέσο, και πάντα ενεργοποιημένη την κριτική τους σκέψη εμβολιάζοντάς τα με το μικρόβιο της δυσπιστίας. Το δείγμα για την ακόλουθη έρευνα δράσης αποτέλεσαν τέσσερα τμήματα της Ε’ Τάξης Δημοτικού δύο σχολείων στην περιοχή της Τρίπολης, στα οποία δίδασκε η ερευνήτρια – εκπαιδευτικός την εν λόγω περίοδο διεξαγωγής της έρευνας, οπότε και υπήρχε μεγαλύτερη ευελιξία στην πρόσβαση και τη διαμόρφωση του προγράμματος των παρεμβάσεων.

Στα πρώτα κεφάλαια παρατίθεται αρχικά μια ιστορική αναδρομή αναφορικά με το εκπαιδευτικό δράμα, πού αυτό άνθισε, ποιες ήταν οι σημαντικότερες προσωπικότητες εν τη γενέσει του και πώς αυτό εξελίχθηκε με την πάροδο του χρόνου, ενώ ακολουθεί το θεωρητικό πλαίσιο γύρω από το διαδίκτυο ως πραγματικότητα που αλληλοεπιδρά και επηρεάζει την καθημερινότητα όλων στην κοινωνία που ζούμε. Εν συνεχεία, στα κεφάλαια που έπονται λαμβάνει χώρα η λεπτομερής περιγραφή σε ότι αφορά τη διαδικασία της έρευνας, ποια μεθοδολογία ακολουθήθηκε για ποιον λόγο επιλέχθηκε η συγκεκριμένη μέθοδος, ενώ αναλύονται οι ερευνητικές υποθέσεις, τα ερευνητικά ερωτήματα, τα μέσα που χρησιμοποιήθηκαν για την απαραίτητη συλλογή των δεδομένων και ο χαρακτήρας που διέπει το δείγμα του ερευνητικού πληθυσμού. Τέλος, η εργασία ολοκληρώνεται με την απαραίτητη συζήτηση και ανάλυση σχετικά με τα ευρήματα της έρευνας, όπως αυτά αναδύθηκαν μέσα από τη μεθοδευμένη διαδικασία της επεξεργασίας των δεδομένων.