Ο ρόλος της γυναίκας στον αγώνα λόγων της Ευριπίδειας τραγωδίας (Μήδεια, Εκάβη, Τρωάδες, Ηλέκτρα)

Abstract

Η παρούσα εργασία επιχειρεί την κριτική ανάλυση και παρουσίαση τριών γυναικείων φωνών στην ευριπίδεια τραγωδία, της Μήδειας, της Εκάβης και της Ηλέκτρας, όπως αυτές παρουσιάζονται στους αγώνες λόγων των αντίστοιχων έργων. Επιχειρείται μια βιβλιογραφική επισκόπηση γύρω από την πολιτική διάσταση της τραγωδίας και τη σχέση της με τη ρητορική τέχνη. Ακόμα, αναζητείται ο ρόλος και η θέση της γυναίκας στην αθηναϊκή κοινωνία του 5ου π.Χ. αιώνα και τις διαφορετικές μορφές που παίρνει στο έργο του Ευριπίδη, ο οποίος στέκεται κριτικά απέναντι στις διαδεδομένες αντιλήψεις και στερεότυπα και τελικά συμβολικάτα ανατρέπει. Η γυναικεία υπόσταση ενδεδυμένη με ανδροκρατούμενες αντιλήψεις, που μοιάζει να μην έχουν ξεπεραστεί απολύτως έως και σήμερα, αποτελεί δομικό στοιχείο της Ευριπίδειας δραματουργίας. Οι τραγικές ηρωίδες του Ευριπίδη μπαίνουν στον αντρικό κόσμο της πόλης, της δημόσιας αγόρευσης και υπερασπίζονται τον εαυτό τους χρησιμοποιώντας τη ρητορική. Οι αγώνες λόγων της τραγωδίας θυμίζουν πολύ αγορεύσεις δικαστηρίων, όπου ο ομιλών χρησιμοποιώντας τα κατάλληλα λογικά επιχειρήματα, απευθύνεται στο θυμικό του ακροατή, προκειμένου να κερδίσει την συμπάθεια και την εύνοια του. Οι αγώνες λόγων στις τραγωδίες Μήδεια, Εκάβη, Τρωάδες και Ηλέκτρα αναδεικνύουν τη γυναικεία φωνή, αποκαλύπτοντας τις λεπτές αποχρώσεις και τις διαφορετικές εκδοχές του ψυχισμού της.Ο λόγος τους αναλύεται κριτικά, τόσο ως προς τα δομικά του χαρακτηριστικά, όσο και ως προς τη γλώσσα, προκειμένου να αναδειχθεί η πολυπλοκότητα και η σημασία του.