Μελέτη των απόψεων διευθυντών Γυμνασίων και Λυκείων της Περιφέρειας Πελοποννήσου για τις εκπαιδευτικές καινοτομίες και το ρόλο της ηγεσίας.

Abstract

Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η διερεύνηση των αντιλήψεων των διευθυντών για τις εκπαιδευτικές καινοτομίες που υλοποιούνται στα σχολεία δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Η έρευνα επικεντρώθηκε στο ρόλο του ηγέτη στην ένταξη και προώθηση της καινοτομίας. Επιπλέον, αναζητήθηκαν οι πρωτοβουλίες που ο ίδιος παίρνει αλλά και τα εμπόδια και οι δυσκολίες που προκύπτουν κατά την ένταξη, το σχεδιασμό και την υλοποίησή της. Τέλος, εξετάστηκε ο βαθμός και οι τρόποι συμβολής της καινοτομίας, στη βελτίωση του οργανισμού. Επιλέχθηκε η μέθοδος της ποιοτικής έρευνας και ως εργαλείο της, η συνέντευξη. Πραγματοποιήθηκαν δέκα ημιδομημένες συνεντεύξεις, πέντε με διευθυντές Γυμνασίων και πέντε με διευθυντές Λυκείων, από την Περιφέρεια Πελοποννήσου, δύο από κάθε περιφερειακή ενότητα, το Δεκέμβριο του 2020. Η διερεύνηση των απόψεων των διευθυντών για το ρόλο τους στην ένταξη μιας καινοτομίας, επιβεβαίωση το πόσο καθοριστικός είναι. Στρατηγικές που ακολουθήθηκαν, όπως η συνεργατική μέθοδος, η ενίσχυση του κλίματος εμπιστοσύνης και υποστήριξης, η συλλογική σκέψη και δράση, η προώθηση κοινών στόχων και ο βαθμός συμμετοχής στη λήψη αποφάσεων, χαρακτηριστικά της μετασχηματιστικής και της κατανεμημένης ηγεσίας, προωθούν σημαντικά την ένταξη και την υλοποίηση ενός καινοτόμου προγράμματος στη μονάδα. Επιπλέον, προέκυψε ότι ενέργειες και πρακτικές των διευθυντών που προάγουν την εμπιστοσύνη, την ενθάρρυνση, το όραμα και το πάθος, επηρεάζουν σε μεγάλο βαθμό τις αντιλήψεις των εκπαιδευτικών και σε συνδυασμό με την ικανότητα της πρόβλεψης, της αξιοποίησης των ευκαιριών και της έμπνευσης, βοηθούν σημαντικά στην ενίσχυση της συμμετοχής τους. Κύριοι παράγοντες που αναδείχθηκαν ως εμπόδια στην ένταξη και εφαρμογή μιας καινοτομίας ήταν η γραφειοκρατία, η έλλειψη χρόνου, ο φόβος στην χρήση των νέων τεχνολογιών, ο φόβος της αποτυχίας, η ανασφάλεια στη γνώση ξένων γλωσσών και η δυσκολία στη δημιουργία κλίματος εμπιστοσύνης. Παράλληλα, προέκυψε ότι μέσα από τη βιωματική συμμετοχή μαθητών και εκπαιδευτικών σε καινοτόμα προγράμματα, καλλιεργούνται γνώσεις και εμπειρίες, αναπτύσσονται δεξιότητες επικοινωνίας και συνεργασίας, αναπτύσσονται σχέσεις εμπιστοσύνης, ενισχύεται η δημιουργικότητα και η αίσθηση της ταυτότητας. Επιπλέον, προέκυψε η βελτίωση σε μεγάλο βαθμό της φήμης του οργανισμού και η βελτίωση της ενίσχυσης της εικόνας του.