Η οργάνωση, καταγραφή και κόστος αποκατάστασης των μυοσκελετικών τραυματισμών στα τμήματα αθλητικής διευκόλυνσης (Τ.Α.Δ.)

Abstract

ΠΕΡΙΛΗΨΗ Ο σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η οργάνωση, καταγραφή και το κόστος αποκατάστασης των μυοσκελετικών τραυματισμών στα Τμήματα Αθλητικής Διευκόλυνσης (Τ.Α.Δ.). Η έρευνα διεξήχθη πανελλαδικά. Συνολικά από την αρχή του εξαμήνου τον Σεπτέμβρη του 2006, μέχρι το τέλος του Σχολικού έτους, το Μάη του 2007, παρακολουθήθηκαν 12376 μαθητές/τριες που φοιτούσαν στις παραπάνω τάξεις. Για την οργάνωση και καταγραφή και κόστους των μυοσκελετικών τραυματισμών στα ΤΑΔ σχεδιάστηκε ειδικό έντυπα για το σχεδιασμό του οποίου έγινε εξονυχιστική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας και λήφθηκαν υπόψη τα εξής ερωτηματολόγια: α) Student Injury and Incident Report for use in Swedish Schools (Laflamme, Mencel, & Aldenberg, 1998), β). Student Accident Report Form (Yang, Yeh, Cheng, et al., 2000), γ) Incident Report Forms (Stark, Wright, Lee, et al., 1996), και δ). Student Accident Report Form (Sun,Yu, Wong, et al., 2006). Επίσης μελετήθηκαν οι εργασίες για το κόστος των τραυματισμών των: Malek, et al., 1991; Yamanaka, 1993; Danceco et al., 2000; Currie et al., 2000; Grinva, 2001 και Ljunqberg et al., 2008. Στο έντυπο του τραυματισμού που χρησιμοποιήθηκε για τη συλλογή των δεδομένων της μελέτης, σημειώνονταν όλοι οι μυοσκελετικοί τραυματισμοί που συνέβησαν στο Σχολείο, είτε μέσα είτε έξω από στις τάξεις. Επίσης αυτοί που συνέβησαν στους αγώνες, εκείνοι που προκαλούνταν από την προσέλευση και αποχώρηση των μαθητών/τριών από το σχολείο και τέλος αυτοί που συνέβαιναν παράλληλα στις δραστηριότητες των συλλόγων. Τα δεδομένα που καταγράφονταν από τους καθηγητές Φυσικής Αγωγής των Τ.Α.Δ., καταχωρήθηκαν στο SPSS και αναλύθηκαν με X2. Κατά χρονικό διάστημα της μελέτης σημειώθηκαν 1135 μυοσκελετικοί τραυματισμοί, σημειώνοντας μια συχνότητα 9.17/ανά μαθητή/τρια/ανά περίοδο. Οι μαθητές υπέστησαν 733 τραυματισμούς (9.83/ανά μαθητή/ανά περίοδο) και οι μαθήτριες 402 (8.16/ ανά μαθήτρια/ανά περίοδο, p <0.01). Τετρακόσιοι ογδόντα ένας τραυματισμοί ( 42.0%), σημειώθηκαν στους μαθητές/μαθήτριες που φοιτούσαν σε Τ.Α.Δ., που λειτουργούσαν στις πρωτεύουσες των νομών ( x2= 22.0, DF=3, p< 0.05). Οι περισσότεροι τραυματισμοί (282/24.8%), σημειώθηκαν τον μήνα Φεβρουάριο ( x2= 13.1, DF= 8, p< 0. 05). Τριακόσιοι δέκα έξι οι τραυματισμοί ( 27.9%), σημειώθηκαν στο άθλημα του ποδοσφαίρου (x2= 361. 6, DF =24, p< 0.05). Η ποδοκνημική άρθρωση ήταν η ανατομική περιοχή στην οποία καταγράφηκαν οι περισσότεροι μυοσκελετικοί τραυματισμοί (ν=256, 22.6 %, x2= 50.9, DF=24, p< 0.05). Από τραυματισμούς αυτούς 148 (57.8%) υπέστησαν οι μαθητές/αθλητές και 108 (42.2%) τις μαθήτριες/αθλήτριες (x2= 5.128, DF=1, p<0.02). Περισσότερους τραυματισμούς υπέστησαν οι μαθητές/μαθήτριες που φοιτούσαν στην πρώτη vii τάξη (x2= 4.1, DF=2, p< 0.05 ), οι μαθητές/μαθήτριες που ήταν 12 ετών ( x2= 4.1, DF=2, p< 0.05 ), οι μαθητές/μαθήτριες που ζύγιζαν από 51-60 κιλά ( x2= 74.5, DF=7, p< 0.05 ) και μαθητές/μαθήτριες που είχαν ανάστημα από 161-170 εκ. (x2= 67.3, DF=6, p< 0.05). Οκτακόσιοι επτά τραυματισμοί (71.1%), σημειώθηκαν στους μαθητές/μαθήτριες που είχαν φυσιολογικό βάρος (x2= 11.7, DF=2,p<0.05). Επτακόσιοι εξήντα τέσσερις τραυματισμοί (67.3%), σημειώθηκαν στους μαθητές/μαθήτριες που συμμετείχαν σε προπονήσεις δύο ως τρία έτη (x2= 21.0, DF =2, p< 0.05). Από τους τραυματισμούς αυτούς οι 471 (61.6%) υπέστησαν οι μαθητές/αθλητές και 293 (38.4%) οι μαθήτριες/αθλήτριες (x2=10.17, DF =1, p< 0.001). Διακόσιοι ογδόντα έξι τραυματισμοί 286 (25.2%), σημειώθηκαν στους μαθητές/μαθήτριες που αγωνίζονταν σε συνθετικό δάπεδο (x2= 151.0, df=9, p< 0.05). Από αυτούς οι 169 (59.1%) υπέστησαν οι μαθητές/αθλητές και 117 (40.9%) οι μαθήτριες/αθλήτριες (x2= 4.26, df=1, p< 0.04). Τετρακόσιοι πενήντα ένας τραυματισμοί (43.6%), σημειώθηκαν στους μαθητές/μαθήτριες που έκαναν προπόνηση 3 φορές την εβδομάδα (x2= 14,2, DF=8, p< 0.05). Από αυτούς οι 308 (68.3%) υπέστησαν οι μαθητές/αθλητές και 143 (31.7%) οι μαθήτριες/αθλήτριες (x2= 16.07, DF=1, p< 0.000). Χίλιοι τριάντα εννέα τραυματισμοί (91.5%), σημειώθηκαν στους μαθητές/αθλητές και μαθήτριες/αθλήτριες που φοιτούσαν στο σχολείο και τον σύλλογο, το 64.8% (673) αφορούσε τα αγόρια έναντι 35.2% (366) τα κορίτσια, (x2= 30.71, DF=1, p< 0.000). NS). Το 93.7% των τραυματισμών (1064), που σημειώθηκαν στους μαθητές/μαθήτριες ήταν οξείας μορφής (x2= 4.8, DF= 1, p< 0.05) και ως προς τη διαβάθμιση ήταν πρώτου βαθμού (ν=455). Οι περισσότεροι τραυματισμοί (1062, 93.6%), σημειώθηκαν στους μαθητές/μαθήτριες που εκτελούσαν διατάσεις τόσο πριν από τις προπονήσεις, όσο και πριν από τους αγώνες (x2=2,7, DF =2, p< 0.05). Στη μεγαλύτερη συχνότητα των μαθητών/αθλητών και μαθητριών/αθλητριών (ν=625), το κόστος αποκατάστασης ήταν μηδενικό (x2= 8.70, DF=7, p< 0.05).