Ο Ρόλος και η Αποτελεσματικότητα των Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων στις περιπτώσεις του Κοσόβου και της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης

Abstract

Τα Δυτικά Βαλκάνια από το 1990 έγιναν αποδέκτες μίας ιδιαίτερα μεγάλης οικονομικής βοήθειας, ειδικότερα οι περιοχές της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης και του Κοσόβου, στη φάση της μεταπολεμικής ανασυγκρότησης και μετάβασης σε μια διαδικασία κοινωνικής, οικονομικής και πολιτικής αποκατάστασης. Μετά από μια έντονη περίοδο πολεμικών συγκρούσεων και εθνοτικών διενέξεων, η διεθνής κοινότητα προώθησε την ανάπτυξη, δημιουργία και δραστηριοποίηση Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων, έχοντας ως στόχο την ανάπτυξη της Κοινωνίας των Πολιτών, μέσω των Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων, με σκοπό την αποκατάσταση της ειρήνης, την επανάκτηση της κοινωνικής συνοχής και την καλλιέργεια της συμμετοχικής δημοκρατίας και της πολυπολιτισμικής ανοχής. Οι προκλήσεις που αντιμετώπισαν οι δωρητές και οι διεθνείς Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις στη Βοσνία - Ερζεγοβίνη και το Κόσοβο ήταν πολλές. Το πολιτικοοικονομικό τοπίο στην περιοχή διέφερε σημαντικά. Παράλληλα, λόγω του πολέμου στις δύο αυτές περιοχές, οι βιαιοπραγίες και οι φρικαλεότητες σε συνδυασμό με την παγκόσμια κοινωνική κατακραυγή συνετέλεσαν στην επέμβαση του ΝΑΤΟ, ώστε να αποκατασταθεί η ειρήνη και επικρατήσει και πάλι μία ισορροπία. Στα πλαίσια της παρούσης εργασίας θα εξεταστεί η περίπτωση της Βοσνίας - Ερζεγοβίνης και του Κοσόβου, και συγκεκριμένα η σημασία που είχε η εμπλοκή των Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων στις περιοχές αυτές καθώς και το αν τελικά η βοήθεια και συμβολή τους ήταν αποτελεσματική ή διεπόταν από αντιφάσεις και ανεπάρκειες. Η συγκριτική ανάλυση των δύο περιπτώσεων επιβεβαιώνει ότι όντως οι Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις ήταν αναποτελεσματικές στην παροχή ανθρωπιστικής και αναπτυξιακής βοήθειας, αποτυγχάνοντας να διδαχθούν από τα λάθη τους.