Οι προγραμματικές συμβάσεις ως αναπτυξιακός θεσμός της Τοπικής Αυτοδιοίκησης

Abstract

Ο θεσμός των προγραμματικών συμβάσεων αποτελεί θεσμό αφενός συνεργασίας της τοπικής αυτοδιοίκησης με τη κεντρική διοίκηση και κοινωνικούς φορείς με στόχο την εφαρμογή των πολιτικών της, αφετέρου θεσμό που συμβάλλει στην ανάπτυξη σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο. Στόχος, συνεπώς, του θεσμού των προγραμματικών συμβάσεων είναι η καλύτερη δυνατή επίτευξη συνεργασίας μεταξύ της τοπικής αυτοδιοίκησης, του δημόσιου και κοινωνικού τομέα, με σκοπό την μελέτη και εκτέλεση έργων ή την παροχή υπηρεσιών, ώστε να επιτευχθεί η ανάπτυξη μιας περιοχής καθώς και την βελτίωση του βιοτικού επιπέδου των κάτοικων μέσα από την υλοποίηση αυτών. Αφετηρία των συμβαλλομένων μερών στις προγραμματικές συμβάσεις είναι η ισοδύναμη συμμετοχή τους για την επιδίωξη και την εξυπηρέτηση του κοινού, δημόσιου, σκοπό, με χαρακτήρα αναπτυξιακό σε τοπικό επίπεδο. Στις συμβασιακές πολιτικές της τοπικής αυτοδιοίκησης, ο θεσμός των προγραμματικών συμβάσεων, εισάγεται σχετικά πρόσφατα, σε σχέση με τις λοιπές μορφές συμβάσεων, οι οποίες εφαρμόζονται για την πραγματοποίηση των δραστηριοτήτων της. Η μορφή των συμβάσεων, το αντικείμενό τους και τα στοιχεία του περιεχομένου των προγραμματικών συμβάσεων, δημιούργησαν νομικά ζητήματα και τα ελληνικά δικαστήρια έχουν επιληφθεί τέτοιων υποθέσεων, τόσο ως προς τον δημοσιονομικό έλεγχο, όσο και ως προς τη διαδικασία σύναψης των συμβάσεων. Στην πράξη, πάντως, έχει γίνει ευρεία εφαρμογή του θεσμού των προγραμματικών συμβάσεων, τόσο για την εκτέλεση έργων, όσο και την παροχή υπηρεσιών. Στην εργασία αυτή θα απασχολήσουν ζητήματα σχετικά με τη μελέτη των προγραμματικών συμβάσεων, με τη χρήση συγκεκριμένων παραδειγμάτων, ώστε να αναδειχθεί ο αναπτυξιακός χαρακτήρας του θεσμού.