Πολιτική βία και κοινωνικές μεταβολές

Abstract

Στην ακόλουθη εργασία γίνεται μια προσπάθεια προσδιορισμού των αιτιών της πολιτικής βίας στην νεοφιλελεύθερη δημοκρατία και των αποτελεσμάτων που προκύπτουν από την χρήση της στα δημοκρατικά δικαιώματα, την ελευθερία κλπ. Σε αντίθεση με τα προτάγματα του φιλελεύθερου μοντέλου οργάνωσης της κοινωνίας για πλουραλισμό και την ελεύθερη διακίνηση των ιδεών. Παρατηρείται μια περιστολή τους, που προκύπτει μέσα από νομοθετήματα, περιορισμό δημοκρατικών δικαιωμάτων, περιορισμό του κοινοβουλίου κ.α. Το γεγονός αυτό προκρίνεται στα γενικότερα πλαίσια του «πολέμου κατά τις τρομοκρατίας», των καταστάσεων έκτακτης ανάγκης και της ασφάλειας. Ο «πόλεμος κατά της τρομοκρατίας» έχει ξεκινήσει από την δεκαετία του ’90. Και τα μέτρα αυτά δείχνουν να στοχεύουν στην εξασφάλιση της βιωσιμότητας του νεοφιλελεύθερου κοινωνικό-οικονομικού μοντέλου οργάνωσης των κοινωνιών. Αυτή η προσπάθεια βρίσκει αντίσταση από πολιτικές ομάδες τόσο αναρχικές όσο και αριστερές. Η αντίσταση προάγεται μέσα από τις ιδεολογικές αξίες και προτάγματα αυτών των ομάδων ενάντια στην νεοφιλελεύθερη κοινωνικοοικονομική οργάνωση. Ειδικότερα για τις αναρχικές πολιτικές ομάδες η χρήση πολιτικής βίας δείχνει να είναι σαν ένα είδος άμυνας και ηθικής δικαίωσης εναντία στις κοινωνικές, οικονομικές και ταξικές ανισότητες που προκύπτουν από το νεοφιλελευθερισμό.