Τα εκπαιδευτικά δικαιώματα παιδιών με διαταραχή του αυτιστικού φάσματος στην ισχύουσα ελληνική νομοθεσία

Abstract

Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει το θεσμικό πλαίσιο που διέπει τη Διαταραχή Αυτιστικού Φάσματος (ΔΑΦ) στην Ελλάδα, με στόχο την αποτύπωση των σχετικών νομοθετικών αναφορών και την αξιολόγηση της πρακτικής τους εφαρμογής. Μέσα από ανάλυση της ισχύουσας ελληνικής νομοθεσίας αναδείχθηκαν οι κύριες κατευθύνσεις, τα δικαιώματα και οι παροχές που αναγνωρίζονται στα άτομα με ΔΑΦ. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στην εκπαιδευτική διάσταση, στις προβλέψεις που αφορούν μαθητές/τριες με ΔΑΦ και στα κατοχυρωμένα εκπαιδευτικά τους δικαιώματα. Η μελέτη ανέδειξε ότι, παρόλο που η Ελλάδα έχει προχωρήσει σε σημαντικές θεσμικές παρεμβάσεις, όπως η κύρωση της Σύμβασης του ΟΗΕ για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία και η ψήφιση του Εθνικού Σχεδίου Δράσης για τον Αυτισμό (2024), εξακολουθούν να υπάρχουν αδυναμίες ως προς την ερμηνεία, εξειδίκευση και εφαρμογή των προβλεπόμενων ρυθμίσεων. Οι ελλείψεις σε υποδομές, εξειδικευμένο προσωπικό και υποστηρικτικές δομές περιορίζουν την ουσιαστική ισότητα των μαθητών/τριών με ΔΑΦ στην εκπαίδευση. Η εργασία καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η περαιτέρω ενίσχυση του θεσμικού πλαισίου, η ανάπτυξη συνεκτικών εκπαιδευτικών πολιτικών και η επένδυση σε κατάλληλους μηχανισμούς εφαρμογής αποτελούν απαραίτητες προϋποθέσεις για την πραγματική ενσωμάτωση των παιδιών με ΔΑΦ στο σχολικό και κοινωνικό περιβάλλον.