Ο συμμετοχικός σχεδιασμός στην Τοπική Αυτοδιοίκηση ως εργαλείο άμβλυνσης της πολιτικής αποστασιοποίησης. Μελέτη περίπτωσης: Διεξαγωγή διαβούλευσης στους Δήμους της Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας& Θράκης.

Abstract

Η αποδοχή ότι δεν υπάρχει δημοκρατική νομιμοποίηση και διαφάνεια, οδήγησε σε ανάληψη πρωτοβουλιών για εμπλοκή των πολιτών στο σχεδιασμό πολιτικών αποφάσεων. Η συμμετοχή αποτελεί προϋπόθεση κάθε σύγχρονης δημοκρατίας. Στην Ελλάδα οι στρατηγικές για να αυξηθεί η συμμετοχή των πολιτών κυριάρχησαν στην πολιτική για μία «καλή» Διακυβέρνηση. Ο νόμος 3852/2010, γνωστός ως «Πρόγραμμα Καλλικράτης», εδραίωσε τη συμμετοχική δημοκρατία στην Τοπική Αυτοδιοίκηση. Η Δημοτική Επιτροπή Διαβούλευσης είναι αυτήν τη στιγμή το βασικότερο εργαλείο για να έρθουν οι Αρχές κοντά στον πολίτη. Σκοπός και κύριο ερώτημα της έρευνας είναι να δούμε αν η διαβούλευση έχει συμβάλλει στην ενίσχυση της συμμετοχής και άρα στην άμβλυνση της πολιτικής αποστασιοποίησης. Αρχικά γίνεται αναφορά στις αρχές της δημοκρατίας και στη συνέχεια αποδοχή της αποχή τόσο από εκλογικές διαδικασίες, όσο και από την ενασχόληση γενικότερα με τα κοινά. Η εμπιστοσύνη στους θεσμούς της δημοκρατίας συνδέεται στενά με την πολιτική συμπεριφορά και αποτελεί προϋπόθεση για την κοινωνική συναίνεση. Λαμβάνοντας υπόψη ότι η συναίνεση είναι ο στόχος του συμμετοχικού σχεδιασμού, είναι ευλογοφανές ότι ο τελευταίος συνδέεται με την πολιτική αποστασιοποίηση. Μέσω της βιβλιογραφικής ανασκόπησης διερευνώνται αρχές, χαρακτηριστικά και στόχοι των συμμετοχικών διαδικασιών, ώστε να αποκτηθεί η απαραίτητη γνώση για τον σχεδιασμό της μελέτης και την εξαγωγή συμπερασμάτων. Η έρευνα αφορά στη Δημοτική Επιτροπή Διαβούλευσης στους Δήμους Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης.