Παγκοσμιοποίηση και Εκπαίδευση, οι απόψεις των εκπαιδευτικών της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης Αιτωλοακαρνανίας για τη χρησιμότητα και την αποτελεσματικότητα του Διεθνούς Μαθητικού Προγράμματος Αξιολόγησης PISA

Abstract

Η «κοινωνία της γνώσης» χαρακτηρίζεται από την ταχεία διάδοση μεγάλου όγκου γνώσης και πληροφοριών σε όλο τον κόσμο μέσω του Διαδικτύου και το φαινόμενο της παγκοσμιοποίησης συνεχίζει να εντείνεται. Η παγκοσμιοποίηση επηρεάζει την εκπαίδευση και καθοδηγεί τη διαδικασία της σύγχρονης εκπαίδευσης Τα έθνη-κράτη δεν είναι πλέον οι μοναδικοί διαμορφωτές των εκπαιδευτικών πολιτικών τους, αλλά επηρεάζονται επίσης από διεθνείς οργανισμούς. Διεθνείς οργανισμοί όπως η UNESCO, ο O.O.S.A. και η Ευρωπαϊκή Ένωση ασχολούνται με οικονομικά και αναπτυξιακά ζητήματα, με ιδιαίτερη έμφαση στον τομέα της εκπαίδευσης, ο οποίος θεωρείται μοχλός εθνικής ανάπτυξης. Σε αυτή την περίπτωση, αναπτύσσουν εκπαιδευτικές πολιτικές που προωθούν ένα κοινό σύστημα αξιών και το καθιστούν αποδεκτό από την παγκόσμια κοινότητα. Ως εκ τούτου, εισήγαγαν τη δια βίου μάθηση, βασικό συστατικό της τεχνολογικής ανάπτυξης, καθώς θεωρείται ο καταλληλότερος τρόπος και αξιολόγηση για την απόκτηση και διεύρυνση ποικίλων γνώσεων και δεξιοτήτων, ως μηχανισμό εκσυγχρονισμού και ανάπτυξης της εκπαιδευτικής πολιτικής. Συγκεκριμένα, ο Ο.Ο.Σ.Α. διοργανώνει το πρόγραμμα PISA κάθε τρία χρόνια για τη δοκιμή και αξιολόγηση των βασικών γνώσεων και δεξιοτήτων 15χρονων μαθητών, με στόχο τη σύγκριση των εκπαιδευτικών συστημάτων για τη βελτίωση της εκπαίδευσης που τους παρέχεται. Σκοπός αυτού του άρθρου είναι να κατανοήσουμε τις απόψεις των εκπαιδευτικών δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στην Αιτωλοακαρνανία για την πρακτικότητα και την αποτελεσματικότητα του έργου PISA, καθώς υπάρχουν κάποιες αμφιβολίες και σκέψεις και παρά τις συνεχείς διαβεβαιώσεις των αρμοδίων, τα αποτελέσματα θα χρησιμοποιηθούν για περαιτέρω αξιολόγηση του έργου των εκπαιδευτικών και των σχολικών μονάδων, όχι μόνο είναι απλώς μια αξιολόγηση των εκπαιδευτικών συστημάτων των συμμετεχουσών χωρών για τη διευκόλυνση συγκεκριμένων εκπαιδευτικών πολιτικών που εμπορευματοποιούν την εκπαίδευση και τη διοχετεύουν στην αγορά εργασίας.