Μειονοτικοί πληθυσμοί στην Ευρώπη: Η περίπτωση των Πομάκων της Δυτικής Θράκης

Abstract

Ο Α΄ και ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, καθώς και η κατάρρευση αυτοκρατοριών προκάλεσαν την εκτεταμένη ύπαρξη μειονοτικών πληθυσμών στο εσωτερικό πολλών ευρωπαϊκών κρατών. Η προστασία αυτών των πληθυσμών και των δικαιωμάτων τους έγινε αντικείμενο συμβάσεων, συνθηκών και πρωτοκόλλων, που έχουν θεσπιστεί από διεθνείς και ευρωπαϊκούς Οργανισμούς, παρά το γεγονός ότι δεν υπάρχει ένας κοινά αποδεκτός ορισμός για την έννοια «μειονότητα». Η Ελλάδα με την υπογραφή της Συνθήκης της Λωζάννης αναγνώρισε την ύπαρξη μουσουλμανικής μειονότητας στην περιοχή της Δυτικής Θράκης. Η παρούσα εργασία εξετάζει τις εφαρμοσμένες πολιτικές και πρακτικές της ελληνικής Πολιτείας σε σχέση με τη μειονότητα και ειδικότερα, σε σχέση με μια μεγάλη κοινότητα γηγενών μουσουλμάνων κατοίκων, των Πομάκων, οι οποίοι συμπεριλήφθηκαν σε αυτήν. Η εργασία αντλώντας στοιχεία από σχετική βιβλιογραφία και αρθρογραφία μελετά τη χρονική περίοδο από το 1923, ημερομηνία υπογραφής της Συνθήκης της Λωζάννης, μέχρι σήμερα και επικεντρώνεται στην εξέλιξη των πολιτικών, που εφαρμόστηκαν, σε διοικητικό και εκπαιδευτικό επίπεδο. Η εργασία ολοκληρώνεται με την κατάθεση συμπερασμάτων.