Αντιλήψεις των εργαζομένων σε θέματα ηθικής και δεοντολογίας σε νοσοκομειακή δομή του ΕΣΥ

Abstract

Σκοπός: της παρούσας μελέτης είναι η διερεύνηση των στάσεων και αντιλήψεων των επαγγελματιών υγείας, απέναντι σε ζητήματα ηθικής και δεοντολογίας κατά την κλινική πρακτική σε νοσοκομειακή δομή του ΕΣΥ. Μεθοδολογία: Για την διεξαγωγή και ολοκλήρωση της μελέτης πραγματοποιήθηκε έρευνα – με χρήση ερωτηματολογίου - στο νοσηλευτικό προσωπικό (ΠΕ,ΤΕ,ΔΕ,ΥΕ-όλων των εκπαιδευτικών βαθμίδων) του Νοσοκομείου Κορίνθου. Η δειγματοληψία έγινε με την μέθοδο ευκολίας (conveniencesample) και η συλλογή των ερωτηματολογίων με την μέθοδο της αυτοσυμπλήρωσης από τους επαγγελματίες που συμμετείχαν. Η δειγματοληψία και η συλλογή των ερωτηματολογίων διενεργήθηκε από τις 20/11/2020 έως και τις 20/12/2020, το ερωτηματολόγιο που χρησιμοποιήθηκε αποτελείτο από 34 ερωτήσεις και η στατιστική ανάλυση των δεδομένων πραγματοποιήθηκε με το πρόγραμμα S.P.S.S. 25 (Statistical Package for Social Sciences 25). Αποτελέσματα: Το 40,1% των συμμετεχόντων ανήκαν στην ομάδα ηλικίας 41-50 ετών. Επίσης, 21,5% είχε εργασιακή εμπειρία 16-20 έτη και το 28,5% λιγότερο από 5 έτη. Το 45,8% των νοσηλευτών ήταν απόφοιτοι τεχνολογικής εκπαίδευσης και 16,9% κατείχε μεταπτυχιακό τίτλο. Οι περισσότεροι των νοσηλευτών (26%) απάντησαν ότι μηνιαία αντιμετωπίζουν ένα ηθικό ή δεοντολογικό ζήτημα κατά την κλινική πρακτική και το 42,9% απάντησε ότι συχνά στα πλαίσια των καθηκόντων του, αναγκάζεται να προβεί σε πράξεις και ενέργειες οι οποίες δεν είναι σύμφωνες με τα προσωπικά τους πιστεύω. Το 83,1% των συμμετεχόντων είχε γνώση του περιεχόμενου του όρκου του Ιπποκράτη ενώ το 68,9% γνώριζε τον κώδικα νοσηλευτικής δεοντολογίας. Αντίθετα, το 76,3% δεν γνώριζε τον κώδικα της Νυρεμβέργης και 80,2% δεν γνώριζε τη διακήρυξη του Ελσίνκι. Η πλειονότητα των ερωτηθέντων (79,7%) πιστεύει ότι θα έπρεπε να υπάρχει επιτροπή δεοντολογίας στο νοσηλευτικό ίδρυμα ενώ το 18,1% απάντησε ότι δεν γνωρίζει και το 2,3% απάντησε αρνητικά, ενώ το 22% των ατόμων που εργάζονται περισσότερο από 15 έτη δήλωσε ότι απόκτησε τις γνώσεις αναφορικά με τη δεοντολογία και την ηθική μέσω σεμιναρίων / διαλέξεων, σε σύγκριση με το χαμηλότερο ποσοστό των ατόμων (10,5%) που εργάζονται λιγότερα από 15 έτη. Η εργασιακή εμπειρία και το επίπεδο εκπαίδευσης ήταν οι δυο σημαντικοί παράγοντες που φάνηκε να επηρεάζει την γνώση και στάση σχετικά με τα θέματα ηθικής και δεοντολογίας. Συμπεράσματα: Σήμερα που οι ιατρικές εξελίξεις προοδεύουν συνεχώς και τα νέα δεδομένα αντικαθιστούν τα παλαιότερα, είναι φανερή η ανάγκη προσαρμογής όλων των επαγγελματιών υγείας στις νέες εξελίξεις για να μπορέσουν να ανταπεξέλθουν στα νέα νομικά, ηθικά και δεοντολογικά θέματα που δημιουργούνται. Η ανεπαρκής γνώση των νοσηλευτών στα ζητήματα αυτά δημιουργεί δυσκολίες στη λήψη των αποφάσεων και στην διαχείριση κρίσιμων καταστάσεων ενώ γίνεται εύκολα κατανοητό ότι η συνεχής εκπαίδευση κρίνεται απαραίτητη και επιτακτική. Επίσης θα πρέπει οι ανάγκες των ασθενών να αντιμετωπίζονται με ευαισθησία και ιδιαίτερη προσοχή ώστε σε καμία περίπτωση να μην επέλθει η με οποιονδήποτε τρόπο παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.