Ο ρόλος των ανώτατων ελεγκτικών ιδρυμάτων στη δημοσιονομική διαχείριση: Το ελληνικό ελεγκτικό συνέδριο

Abstract

Η ανάγκη του ελέγχου είναι σύμφυτη σε κάθε νομικό - πολιτικό σύστημα και πηγάζει από την ανάγκη της επίβλεψης των εντολοδόχων από τους εντολείς τους σε όλα τα επίπεδα. Ιδιαίτερα σημαντική είναι η επίβλεψη της δημόσιας οικονομικής διαχείρισης στο επίπεδο της Δημόσιας Διοίκησης, αφού στο επίπεδο αυτό αναλώνονται οι πόροι για να σχηματιστούν οι υπηρεσίες που κινούν τελικά το Κράτος. Το ρόλο του ελεγκτή διεθνώς αναλαμβάνουν τα ανεξάρτητα Ανώτατα Ελεγκτικά Ιδρύματα. Αποτελούν το "μάτι" της Βουλής στην Κυβέρνηση για την προσήκουσα εκτέλεση του Προϋπολογισμού και εγγυώνται για την αξιοπιστία της λογιστικής απεικόνισης της δημοσιονομικής διαχείρισης και άρα τα στοιχεία που δημοσιοποιούνται προς το ευρύτερο κοινό. Από τη δραστηριοποίησή τους απορρέουν σημαντικά οφέλη για την καταπολέμηση της διαφθοράς, την ισχυροποίηση του συστήματος της οικονομικής διοίκησης και γενικότερα την βελτίωση της οικονομικής επίδοσης και την προώθηση της ανάπτυξης. Επίσης αυξάνεται ο βαθμός εμπιστοσύνης του Λαού στο Κράτος. Η καλή λειτουργία των Ανώτατων Ελεγκτικών Ιδρυμάτων δεν είναι ανεπηρέαστη από προϋποθέσεις όπως η νομική κατοχύρωση των λαμβανομένων εντολών ελέγχου και η περιχαράκωση της ανεξαρτησίας τους. Το Ελληνικό Ελεγκτικό Συνέδριο με μακρά πορεία - 180 ήδη χρόνων - και θέση ανώτατου δικαστηρίου, ασκεί τις αρμοδιότητες του εξωτερικού ελέγχου. Καταφέρνει όμως να συμβαδίσει με τη σύγχρονη ελεγκτική πρακτική και τη δράση των ομολόγων του Ιδρυμάτων του εξωτερικού ή οι ελεγκτικές εξελίξεις το έχουν ξεπεράσει; Η απάντηση θα επιχειρηθεί μέσα από τη βιβλιογραφική εξέταση των ελεγκτικών του αρμοδιοτήτων αλλά και τους παράγοντες που συνθέτουν το πλαίσιο λειτουργίας του Θεσμού.