Τα δικαιώματα στη δημόσια υγεία και ο υποχρεωτικός εμβολιασμός εν μέσω της πανδημίας COVID-19

Abstract

Εισαγωγή: Η πανδημία της νόσου του Covid-19, που εμφανίστηκε στη Wuhan της Κίνας στα τέλη του 2019 προκάλεσε κρίση σε παγκόσμιο επίπεδο. Η μειωμένη ικανότητα των συστημάτων υγειονομικής περίθαλψης και η παροχή φροντίδας σε περιπτώσεις που δεν σχετίζονται με την πανδημία επηρεάζει τη δημόσια υγεία σε παγκόσμιο επίπεδο. Έτσι, η εμφάνιση του εμβολίου για μερικούς αποτελεί το εισιτήριο για την επιστροφή στην κανονικότητα. Περίπου ένα χρόνο μετά την εμφάνιση ιού, οι δοκιμές καινοτόμων εμβολίων τρίτης γενιάς ολοκληρώθηκαν σε χρόνο ρεκόρ, με τη βοήθεια της νανοϊατρικής και διατίθενται ήδη στους επαγγελματίες υγείας και στις ευπαθείς ομάδες. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η μελέτη της ενημέρωσης και της πρόθεσης εμβολιασμού των επαγγελματιών υγείας για την ασθένεια Covid-19, το επίπεδο διαχείρισης των ασθενών, η αποτελεσματικότητα των μέτρων και ο φόβος για την ασθένεια από την πλευρά των επαγγελματιών υγείας. Mελετήθηκε επίσης, η επίδραση του δημογραφικού προφίλ και της κατάστασης υγείας στις απόψεις των επαγγελματιών υγείας. Μεθοδολογία: Πραγματοποιήθηκε μία ποσοτική έρευνα, πρωτογενής, περιγραφική και συσχέτισης με χρήση ερωτηματολογίων κλίμακας Likert. Η αξιοπιστία των ερωτηματολογίων ήταν υψηλή (a≥0,744). Στην έρευνα συμμετείχαν 110 επαγγελματίες υγείας, που ανήκουν στο νοσηλευτικό, το διοικητικό ή το ιατρικό προσωπικό, στην πλειοψηφία τους γυναίκες, μέσης ηλικίας 42 ετών και με 14 έτη εργασιακής εμπειρίας κατά μέσο όρο. Τα απαραίτητα ηθικά ζητήματα ελήφθησαν υπ’ όψιν. Χρησιμοποιήθηκαν οι παραμετρικοί έλεγχοι independent samples t-test, ANOVA, Pearson και οι μη παραμετρικοί Mann Whitney, Kruskal Wallis και Spearman σε στάθμη σημαντικότητας 5%. Αποτελέσματα: Τα αποτελέσματα της έρευνας ανέδειξαν υψηλή αίσθηση του περιορισμού των ατομικών δικαιωμάτων λόγω των μέτρων της πανδημίας, μέτρια προς υψηλή πρόθεση και ενημέρωση για το εμβόλιο, μέτριο επίπεδο διαχείρισης ασθενών και χαμηλά επίπεδα φόβου για την ασθένεια. H διαχείριση ασθενών επηρεάστηκε από το επάγγελμα (p<0,001), την κλινική εργασίας (p=0,009), τα υποκείμενα νοσήματα (p=0,022) και τον εμβολιασμό έναντι της Ηπατίτιδας Β (p=0,005). H ενημέρωση για το εμβόλιο επηρεάστηκε από την ηλικία (p<0,01), τον εμβολιασμό έναντι ιλαράς (p=0,021) και πρόσφατου αντιγριπικού εμβολίου (p=0,009). H πρόθεση για εμβολιασμό επηρεάστηκε από την ηλικία (p<0,05), την νόσηση από ιλαρά (p=0,027), τον πρόσφατο εμβολιασμό έναντι της γρίπης (p<0,001) και τον παλαιότερο εμβολιασμό έναντι της γρίπης (p=0,008). Ο περιορισμός ατομικών δικαιωμάτων επηρεάστηκε από το φύλο (p=0,028) και τον πρόσφατο εμβολιασμό έναντι της γρίπης (p=0,046). O φόβος για τον COVID-19 επηρεάστηκε από το επάγγελμα (p=0,001) και τον εμβολιασμό έναντι της Ηπατίτιδας Β (p=0,022). Η πρόθεση για εμβολιασμό συσχετίστηκε με τον περιορισμό ατομικών δικαιωμάτων, την αποτελεσματικότητα των μέτρων και την ενημέρωση για το εμβόλιο (p<0,01). Η διαχείριση ασθενειών συσχετίστηκε με την ενημέρωση για το εμβόλιο (p<0,01). Ο περιορισμός ατομικών δικαιωμάτων συσχετίστηκε με την αποτελεσματικότητα των μέτρων (p<0,01). Συμπεράσματα: Διαφαίνεται ότι οι επαγγελματίες υγείας χρειάζονται ψυχολογική υποστήριξη καθώς θεωρούν ότι περιορίστηκαν τα ανθρώπινα τους δικαιώματα και ιδίως οι άντρες. Επιπλέον είναι απαραίτητη η ενημέρωση τους για την

αποτελεσματικότητα του εμβολίου κατά του COVID-19, ειδικά των νέων, καθώς και η εκπαίδευση τους για την διαχείριση των ασθενών με COVID-19, ιδίως του διοικητικού προσωπικού και όσων έχουν υποκείμενα νοσήματα. Οι εμβολιασμοί σε Ηπατίτιδα Β και σε αντιγριπικό εμβόλιο ενδείκνυται στους επαγγελματίες υγείας.