«Οι κοινότητες της ελληνικής διασποράς στη Νότιο Αφρική: εκπαιδευτική πολιτική και ελληνική γλώσσα. Η περίπτωση του Γιοχάνεσμπουργκ.»

Abstract

Η ελληνική διασπορά αφορά στον γεωγραφικό διασκορπισμό των Ελλήνων σε διάφορα μέρη του κόσμου, διατηρώντας αναλλοίωτη την εθνική και πολιτισμική τους ταυτότητα. Στόχος της παρούσας μελέτης είναι η διερεύνηση της ελληνόγλωσσης εκπαίδευσης στις ελληνικές διασπορικές κοινότητες της Ν. Αφρικής, με επίκεντρο την παροικία του Γιοχάνεσμπουργκ. Για το σκοπό αυτό πραγματοποιήθηκε μία ιστορική αναδρομή αναφορικά με την εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας και αναλύθηκε ξεχωριστά η συμβολή κάθε φορέα ελληνόγλωσσης εκπαίδευσης στην περιοχή της Ν. Αφρικής και κυρίως στο Γιοχάνεσμπουργκ. Οι φορείς που μελετήθηκαν είναι κατά κύριο λόγο τα κοινοτικά σχολεία στο Γιοχάνεσμπουργκ και το ιδιωτικό εκπαιδευτικό ίδρυμα ΣΑΧΕΤΙ. Συμπληρωματικά μελετήθηκε ο Ελληνικός Τύπος και η Ελληνορθόδοξη Εκκλησία, και τα Πανεπιστήμια της Ν. Αφρικής. Η μεθοδολογία της έρευνας βασίστηκε σε βιβλιογραφική ανασκόπηση ελληνικής και ξένης βιβλιογραφίας που εμπλουτίστηκε με τη χρήση προσωπικών συνεντεύξεων από κατοίκους του Γιοχάνεσμπουργκ. Παρατηρήθηκε ότι οι στενοί δεσμοί μεταξύ των μελών των ελληνικών κοινοτήτων της Ν. Αφρικής και η διαχρονική προσπάθεια για τη διατήρηση της ελληνικότητάς τους, έβαλαν τα πρώτα θεμέλια για την εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας. Τα κοινοτικά σχολεία παρέχουν προαιρετική ελληνόγλωσση εκπαίδευση με τη χρήση εκπαιδευτικού υλικού αναγνωρισμένου από το Ελληνικό Κράτος και η διδασκαλία παρέχεται από αποσπασμένους Έλληνες εκπαιδευτικούς και Έλληνες ομογενείς. Στη σχολή ΣΑΧΕΤΙ, η ελληνική γλώσσα διδάσκεται υποχρεωτικά, ως δεύτερη επίσημη γλώσσα και το σχολείο είναι αναγνωρισμένος φορέας πιστοποίησης ελληνομάθειας. Επίσης, παρατηρήθηκε ότι το Πανεπιστήμιο του Γιοχάνεσμπουργκ παρέχει υψηλής ποιότητας ελληνόγλωσση εκπαίδευση σε όλα τα επίπεδα και η συμβολή της Εκκλησίας και του Ελληνικού Τύπου υπήρξε καθοριστική στην εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας από τις αρχές του 20ου αιώνα μέχρι και τις μέρες μας.