Aπόψεις εκπαιδευτικών για την χρήση νέων τεχνολογιών στην εκπαίδευση ατόμων με αναπηρία στα ειδικά σχολεία του N. Αττικής

Abstract

Η ενσωμάτωση της τεχνολογίας στην Ειδική Αγωγή μπορεί να βελτιώσει τα μαθησιακά αποτελέσματα. Ωστόσο, διάφορα εμπόδια εμποδίζουν την αποτελεσματική εκτέλεσή του, ιδιαίτερα στα ελληνικά εκπαιδευτικά ιδρύματα. Η παρούσα εργασία αναλύει τα κύρια εμπόδια, όπως η ανεπαρκής υποδομή, η περιορισμένη πρόσβαση σε υπολογιστές και εξειδικευμένο λογισμικό και η απουσία οργανωμένων προγραμμάτων κατάρτισης εκπαιδευτικών. Η έρευνα δείχνει ότι οι εκπαιδευτικοί με βελτιωμένη γνώση και εξειδίκευση στην τεχνολογία είναι πιο διατεθειμένοι να συμπεριλάβουν ψηφιακούς πόρους στις μεθοδολογίες διδασκαλίας τους. Η μελέτη τονίζει την κρίσιμη σημασία της τεχνολογίας για την επίτευξη θεμελιωδών εκπαιδευτικών στόχων, όπως η γνωστική ανάπτυξη, τα κίνητρα των μαθητών, η αυτονομία και η κοινωνική ένταξη. Η μελέτη συσχέτισης δείχνει ότι η τεχνική αποτελεσματικότητα επηρεάζεται κυρίως από την εκπαίδευση και την εμπειρία και όχι από δημογραφικές μεταβλητές όπως η ηλικία. Τα ευρήματα υπογραμμίζουν την κρίσιμη ανάγκη για επενδύσεις σε υποδομές, πρωτοβουλίες επαγγελματικής ανάπτυξης και εξατομικευμένες τεχνολογικές λύσεις για τη διευκόλυνση της εκπαίδευσης χωρίς αποκλεισμούς. Η υπέρβαση αυτών των προκλήσεων μπορεί να επιτρέψει την ομαλή ενσωμάτωση ψηφιακών εργαλείων, ενισχύοντας έτσι τα εκπαιδευτικά αποτελέσματα για μαθητές με αναπηρίες. Η μελλοντική μελέτη θα πρέπει να διερευνήσει νέες μεθοδολογίες, συμπεριλαμβανομένης της τεχνητής νοημοσύνης και της επαυξημένης πραγματικότητας, για να συμπληρώσει τις μαθησιακές εμπειρίες σε περιβάλλοντα Ειδικής Αγωγής.