Η ένταξη της προσαρμοσμένης φυσικής δραστηριότητας στις παρεχόμενες υπηρεσίες των κέντρων ημερήσιας φροντίδας για άτομα στο φάσμα του αυτισμού

Abstract

Σκοπό της παρούσας εργασίας αποτέλεσε η διερεύνηση των αντιλήψεων των διοικητικών στελεχών και των καθηγητών προσαρμοσμένης φυσικής αγωγής κέντρων ημερήσιας φροντίδας για άτομα με αυτισμό της Αττικής, ως προς το αν και κατά πόσο τα κέντρα αυτά συμπεριλαμβάνουν στις υπηρεσίες που παρέχουν στα άτομα με αυτισμό την προσαρμοσμένη φυσική δραστηριότητα, καθώς και τον τρόπο με τον οποίο συμβαίνει αυτό. Στο πλαίσιο του εμπειρικού μέρους, έγινε ποιοτική έρευνα μέσω συνέντευξης και οι συμμετέχοντες ήταν 8 άτομα: 2 διοικητικά στελέχη των κέντρων ημερήσιας φροντίδας και 8 εκπαιδευτικοί, καθηγητές προσαρμοσμένης φυσικής αγωγής. Από την ανάλυση διαπιστώθηκε ότι η προσαρμοσμένη φυσική δραστηριότητα (ΠΦΔ) έχει σημαντικά οφέλη για τα άτομα με αυτισμό, επηρεάζοντας θετικά τη σωματική τους υγεία, την συναισθηματική τους κατάσταση και την κοινωνική τους συμπεριφορά. Οι συμμετέχοντες πιστεύουν ότι η ΠΦΔ μπορεί να βελτιώσει σημαντικά την ποιότητα ζωής αυτών των ατόμων. Η ζήτηση για προγράμματα ΠΦΔ είναι υψηλή τόσο από τα ίδια τα άτομα όσο και από τους γονείς τους. Ένα σημαντικό εύρημα ήταν ότι τα περισσότερα κέντρα ημερήσιας φροντίδας αντιμετωπίζουν έλλειψη εξωτερικών χώρων, αλλά έχουν καταφέρει να συνεργαστούν με τους Δήμους για τη χρήση δημοτικών εγκαταστάσεων. Οι γυμναστές των κέντρων είναι απόφοιτοι της ΣΕΦΑΑ και διαθέτουν εξειδίκευση στην προσαρμοσμένη φυσική αγωγή. Τα οικονομικά προβλήματα δεν φαίνεται να είναι σημαντικά για τα κέντρα, αν και ορισμένοι συμμετέχοντες πιστεύουν ότι με περισσότερους πόρους θα μπορούσαν να υλοποιήσουν περισσότερα προγράμματα ΠΦΔ. Οι γονείς υποστηρίζουν ενεργά την υλοποίηση αυτών των προγραμμάτων και βοηθούν σε διαδικαστικά θέματα. Η συμμετοχή στα προγράμματα ΠΦΔ έχει οδηγήσει σε βελτιώσεις στη φυσική κατάσταση και στην κοινωνική συμπεριφορά των ατόμων με αυτισμό. Οι συμμετέχοντες παρατήρησαν αυξημένη κοινωνικοποίηση και αλληλεπίδραση με άλλα άτομα. Τέλος, εντοπίστηκαν περιθώρια βελτίωσης των προγραμμάτων, όπως η βελτίωση των εγκαταστάσεων, η συχνότητα των προγραμμάτων και η κατανόηση των προσωπικών αναγκών των ατόμων με αυτισμό.