Η επιδοματική πολιτική των ΑμεΑ στην Ελλάδα από την περίοδο της πανδημίας Covid-19 έως σήμερα

Abstract

Αφουγκράζοντας τον παλμό της κοινωνίας, τις ανάγκες των πολιτών με έμφαση στις ευάλωτες κοινωνικές ομάδες, μεταξύ των οποίων και τα άτομα με αναπηρία, σημαντικά βήματα έχουν συντελεστεί τα τελευταία χρόνια στη χώρα μας αναφορικά με την κοινωνική πολιτική για τα ΑμεΑ με όραμα μία κοινωνία συμπεριληπτική, ευαισθητοποιημένη και χωρίς στιγματισμούς. Το κράτος πρόνοιας για τη στήριξή τους λαμβάνει διάφορες εκφάνσεις μέσω της παροχής υπηρεσιών κοινωνικής προστασίας όπου θα οδηγήσουν σε προάσπιση των δικαιωμάτων τους, σε περιορισμό των φαινομένων αποκλεισμού από το κοινωνικό γίγνεσθαι και σε μείωση των εισοδηματικών ανισοτήτων που επιφέρουν οικονομική εξαθλίωση και απομόνωση. Παρά τις προσπάθειες που καταβάλλονται, οι κοινωνικές ανισότητες συνεχίζουν να δυναμιτίζουν το πεδίο του αποκλεισμού και της περιθωριοποίησης. Με την παρούσα διπλωματική εργασία μας δίνεται το ερέθισμα να εστιάσουμε στον ρόλο της κρατικής μέριμνας μέσω της επιδοματικής πολιτικής, η οποία αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο για την ανακούφιση των δυσκολιών που αντιμετωπίζουν καθημερινά τα ΑμεΑ. Καθοριστικό ρόλο διαδραματίζει ο ΟΠΕΚΑ, όπου έρχεται να υλοποιήσει κοινωνικές μεταβι-βάσεις, μεταξύ των οποίων την παροχή των προνοιακών επιδομάτων στα άτομα με αναπηρία με σκοπό την οικονομική στήριξη αυτών. Ωστόσο, εξετάζεται κατά πόσο η επιδοματική πολιτική συμβάλλει στην άνοδο του βιοτικού τους επιπέδου, στην επίτευξη ισότιμης πρόσβασης στον κοινωνικό ιστό, σε μία ζωή ανεξάρτητη, αξιοπρεπή, με ισότιμες ευκαιρίες και χωρίς δεσμεύσεις μέσω της αποκρυστάλλωσης προσωπικών εμπειριών ΑμεΑ που ερωτήθηκαν στην ποιοτική έρευνα που πραγματοποιήθηκε.