Ανίχνευση εκπαιδευτικών αναγκών για την επιμόρφωση των εργαζομένων του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων

Abstract

Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η ανίχνευση των εκπαιδευτικών αναγκών των υπαλλήλων του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, η διερεύνηση των στάσεων και των απόψεών τους για τη συνεχιζόμενη επαγγελματική κατάρτιση και ο εντοπισμός των κινήτρων και εμποδίων συμμετοχής σε διά ζώσης αλλά και εξ αποστάσεως εκπαιδευτικά προγράμματα. Για τη διεξαγωγή της έρευνας επιλέχθηκε η ποσοτική μέθοδος και μεθοδολογικό εργαλείο συλλογής των δεδομένων αποτέλεσε το ερωτηματολόγιο, στο οποίο καταγράφηκαν οι απόψεις συνολικά 112 υπαλλήλων ανεξαρτήτως σχέσης εργασίας με το φορέα και το οποίο παρατίθεται στο παράρτημα. Βάσει των ερευνητικών ευρημάτων προκύπτει ότι οι υπάλληλοι θεωρούν την επιμόρφωση αναγκαία συνιστώσα τόσο για την προσωπική τους ανάπτυξη όσο και για την επαγγελματική τους εξέλιξη. Βασικός φορέας επιμόρφωσης αναδείχθηκε το Ε.Κ.Δ.Δ.Α. και το ΙΝ.ΕΠ. Οι εργαζόμενοι κρίνουν τη διαδικασία ανίχνευσης των εκπαιδευτικών αναγκών ιδιαίτερα σημαντικό στάδιο που πρέπει να προηγείται του σχεδιασμού των προγραμμάτων εκπαίδευσης, επιβεβαιώνοντας τις βιβλιογραφικές αναφορές για τη σημαντικότητα του εν λόγω σταδίου, ώστε να καλύπτονται οι ουσιαστικές ανάγκες των εκπαιδευομένων και οι απαιτήσεις της υπηρεσίας, με ταυτόχρονη εξασφάλιση της μέγιστης δυνατής συμμετοχής και της επίτευξης των επιθυμητών εκπαιδευτικών αποτελεσμάτων. Ο εμπλουτισμός των γνώσεων, το προσωπικό ενδιαφέρον και η βελτίωση των ήδη υπαρχόντων ικανοτήτων και δεξιοτήτων αναδείχθηκαν τα κύρια κίνητρα συμμετοχής. Στον αντίποδα, ο φόρτος εργασίας και ο περιορισμένος λόγω υποχρεώσεων διαθέσιμος χρόνος σε συνδυασμό με την ελλιπή ενημέρωση για τα διαθέσιμα προγράμματα αποτελούν αντικίνητρο για τη συμμετοχή τους σε εκπαιδευτικές παρεμβάσεις οποιασδήποτε μορφής. Η μη διερεύνηση κατά το παρελθόν των εκπαιδευτικών αναγκών των υπαλλήλων του εν λόγω φορέα καθιστά την παρούσα έρευνα πρωτότυπη, αφήνοντας το ερευνητικό πεδίο ανοιχτό για μελλοντική περαιτέρω διερεύνηση. Τέλος, συνάγεται πως το συνεχώς μεταβαλλόμενο περιβάλλον, οφειλόμενο στις τεχνολογικές εξελίξεις, τις οικονομικές και κοινωνικές πιέσεις, αλλά και οι συντελούμενες διοικητικές μεταβολές, απόρροια εκσυγχρονιστικών τάσεων, καθιστούν την εκπαίδευση του ανθρώπινου δυναμικού του δημοσίου τομέα παράγοντα ζωτικής σημασίας για την παροχή περισσότερο ποιοτικών υπηρεσιών, εξοικονομώντας πόρους και ασκώντας δημόσιες πολιτικές με τρόπο ευέλικτο και αποτελεσματικό.