Οικονομική κρίση και προσαρμογή εντός της ΟΝΕ

Abstract

Οι Ευρωπαίοι ηγέτες επέλεξαν το 1992 να προχωρήσουν στη δημιουργία της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης (ΟΝΕ) αγνοώντας την κλασική θεωρία των Άριστων Νομισματικών Περιοχών. Η επιλογή αυτή στηρίχτηκε στην πεποίθηση ότι ο σεβασμός των κανόνων που επέβαλε η συμμετοχή στην ένωση, αλ'λά και η ίδια η διαδικασία της νομισματικής ενοποίησης θα οδηγούσαν σε σύγκλιση των Ευρωπαϊκών οικονομιών και θα απέτρεπαν ασύμμετρες οικονομικές διαταραχές. Ως απότοκο, το κόστος της ενιαίας νομισματικής πολιτικής για τις χώρες της ΟΝΕ θα ήταν διαχειρίσιμο. Δυστυχώς , η κρίση της ευρωζώνης έκανε σαφείς τις επιπτώσεις αυτής της επιλογής. Τα τελευταία χρόνια οι περιφερειακές οικονομίες του ευρώ κάνουν αξιόλογες προσπάθειες οικονομικής προσαρμογής, όμως η συμμετοχή τους στην ΟΝΕ τις κάνει ιδιαίτερα δύσκολες και σε ορισμένες περιπτώσεις ατελέσφορες . Συνεπώς, οι ευρωπαίοι ηγέτες πρέπει να βοηθήσουν τις χώρες αυτές να διαχειριστούν τα βραχυπρόθεσμα συμπτώματα της κρίσης. Μακροπρόθεσμα, ωστόσο , το θεσμικό πλαίσιο της ΟΝΕ πρέπει να μεταρρυθ μιστεί προκειμένου η ευρωζώνη να αποκτήσει μηχανισμούς ικανούς όχι μόνο να διαχειρίζονται αλλά και να προλαμβάνουν τις κρίσεις.