Η έννοια της μαχόμενης δημοκρατίας με ειδική έμφαση στην αντιμετώπιση του εξτρεμισμού στην Ελλάδα

Abstract

Η παρούσα εργασία αναλύει τις στρατηγικές που αναλήφθηκαν από τα κοινοβουλευτικά κόμματα και άλλους δημοκρατικούς θεσμούς για την αντιμετώπιση του εξτρεμιστικού κόμματος της Χρυσής Αυγής. Η δημοκρατία από το 2008 μέχρι και το 2013, οπότε ηγετικά της μέλη της Χρυσής Αυγής προφυλακίστηκαν σε σχέση με τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα παρουσιάζεται ως αδρανής, αδύναμη και τέλος, μαχόμενη. Η ανάλυση που επιχειρείται έχει ως στόχο την ανάδειξη του χρόνου και του τρόπου που η μαχόμενη δημοκρατία αντιμετώπισε τους εξτρεμιστές, τους ΄΄εχθρούς΄΄ της, προκειμένου να διασωθεί η ίδια. Μελετώντας την άνοδο της Χρυσής Αυγής καταλήγουμε ότι τα πολιτικά κόμματα δεν αντιλήφθηκαν τη σοβαρότητα και το αντίκτυπο που είχε θεωρώντας ότι πρόκειται για ειδική περίπτωση που δε θα μπορούσε να διευρυνθεί πανελλαδικά. Έκαναν λάθος και το αντιλήφθηκαν παίρνοντας κάποιες αποφάσεις πολύ καθυστερημένα ενώ ο χρόνος αντίδρασης ήταν προβληματικός γιατί τα ίδια τα πολιτικά κόμματα είχαν πλέον καταστεί αναξιόπιστα. Με την δολοφονία του Παύλου Φύσσα η δημοκρατία έγινε μαχόμενη καταστέλλοντας τον εξτρεμισμό, δίνοντας έμφαση στη δικαστική και αστυνομική αντιμετώπιση και επέκταση του νομοθετικού πλαισίου.