Οικονομική και στρατηγική ανάλυση της δημοτικής αστυνομίας δήμου Ναυπλιέων

Abstract

Μπορεί ο θεσμός της Δημοτικής Αστυνομίας να υπήρχε εδώ και πολλά χρόνια στην Ελλάδα, μπορεί να υπήρχε Ευρωπαϊκή Κοινοτική Οδηγία για την ενίσχυσή της, όμως σε έναν μικρό Δήμο όπως αυτός των Ναυπλιέων Αργολίδας με μόλις 30.000 κατοίκους (αριθμός που επετεύχθη μετά την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτη) η ανάγκη για ίδρυση Αυτοτελούς Τμήματος Δημοτικής Αστυνομίας γεννήθηκε μόλις το 2006. Ίσως να το επέβαλε η «τάση» της τότε μανίας σύστασης δημοτικών αστυνομιών ∙ ίσως πάλι τα μέλη του δημοτικού συμβουλίου να συνειδητοποίησαν ότι οι αρμοδιότητες και υποχρεώσεις του δήμου είναι τόσες που ένας αυτούσιος ελεγκτικός μηχανισμός ήταν πλέον απαραίτητος προκειμένου να υπάρξει τάξη τόσο στην περιοχή αρμοδιότητας του Δήμου όσο και στα οικονομικά του. Θα προσπαθήσω να αντιμετωπίσω το Τμήμα αυτό όπως θα το αντιμετώπιζε ένας μάνατζερ του ιδιωτικού τομέα. Για το λόγο αυτό θα δοθεί βαρύτητα στα οικονομικά του Τμήματος: ο Δήμος επένδυσε χρηματικά ποσά για την ένδυση, και υπόδηση των υπαλλήλων, για τη συντήρηση του κτιρίου που χρησιμοποιήθηκε ως γραφείο του Τμήματος, για την παροχή υπηρεσιών όπως νερό, ρεύμα, διαδίκτυο, σήμανση, γραφική ύλη. Στα πέντε χρόνια λειτουργίας μας Υπηρεσίας έγινε απόσβεση των χρημάτων; Μπόρεσε το Τμήμα να επιταχύνει / εξασφαλίσει την είσπραξη εσόδων του Δήμου; Όπως και να έχει, ο θεσμός για το Ναύπλιο ξεκίνησε ως πολλά υποσχόμενος. Η πορεία του όμως τον δικαίωσε; Ή μήπως ο ξαφνικός και υποχρεωτικός θάνατος από το υπουργείο Δημόσιας Διοίκησης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης ήταν η λύτρωσή του; Η ενδελεχής ανάλυση μας πορείας θα μας δώσει την απάντηση.