Η επαγγελματική ευημερία των εκπαιδευτικών πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης και παράγοντες που την καθορίζουν

Abstract

Μία επιστημονική περιοχή με πολλές δυνατότητες για μελέτη είναι η «επαγγελματική ευημερία των εκπαιδευτικών», έννοια η οποία αντιστοιχεί στη θετική αξιολόγηση ποικίλων όψεων, είτε αμιγώς εργασιακών είτε όχι, του επαγγέλματος ενός ατόμου (Horn, Taris, Schaufeli & Schreurs, 2004). Η παρούσα εργασία αποσκοπεί στην εκτίμηση των επιπέδων επαγγελματικής ευημερίας των Ελλήνων εκπαιδευτικών πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης αναφορικά με τέσσερις από τις πέντε επιμέρους διαστάσεις της – συναισθηματική, εργασιακή, κοινωνική, γνωστική ευημερία- όπως αυτές καθορίζονται από το θεωρητικό μοντέλο του Horn κ. συν. (2004). Επίσης, μέσω της ποσοτικής έρευνας που υλοποιήθηκε, γίνεται προσπάθεια εντοπισμού των παραγόντων που επιδρούν στην ευημερία του ατόμου και την καθορίζουν. Συγκεκριμένα, μελετώνται τέσσερις κατηγορίες παραγόντων: τα χαρακτηριστικά του ίδιου του εκπαιδευτικού, τα χαρακτηριστικά του διευθυντή της σχολικής μονάδας, το κλίμα που επικρατεί μεταξύ των συναδέλφων και το κλίμα της σχολικής τάξης. Το επιλεχθέν δείγμα της έρευνας, μέσω της μεθόδου δειγματοληψίας χιονοστιβάδας, αποτελείται από 153 εκπαιδευτικούς πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, οι οποίοι εξέφρασαν τις απόψεις τους σε έντυπα και ηλεκτρονικά ερωτηματολόγια, τα οποία αναλύθηκαν στατιστικά με το λογισμικό SPSS 23. Με την ολοκλήρωση της ανάλυσης, φαίνεται ότι οι εκπαιδευτικοί πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης της Ελλάδας χαρακτηρίζονται από υψηλά επίπεδα επαγγελματικής ευημερίας. δεδομένου ότι όλες οι επιμέρους διαστάσεις που την απαρτίζουν παρουσιάζουν ιδιαίτερα υψηλές τιμές. Ειδικότερα, προκύπτει ότι το φύλο και ο τρόπος άσκησης ηγεσίας του διευθυντή της σχολικής μονάδας, οι πρόσθετες σπουδές που έχουν πραγματοποιήσει τόσο ο διευθυντής όσο και ο εκπαιδευτικός, καθώς και οι σχέσεις -είτε θετικές, είτε αποστασιοποιημένες- του διδάσκοντα με τους συναδέλφους και τους μαθητές του είναι παράγοντες που επηρεάζουν την επαγγελματική ευημερία του ατόμου.