Παιδική κακοποίηση-παραμέληση & διαπροσωπικές σχέσεις

Abstract

Στην παρούσα εργασία με τίτλο ‘Παιδική κακοποίηση & Διαπροσωπικές σχέσεις γίνεται μία προσπάθεια προσέγγισης του φαινομένου της παιδικής κακοποίησης-παραμέλησης , με ανάδειξη των πολλαπλών όψεών του επικεντρώνοντας τόσο στην συμπτωματολογία όσο και στην έρευνα. Στόχος είναι να καταστεί εμφανώς το γεγονός ότι η κακοποίηση του παιδιού δεν αποτελεί μονολιθικό φαινόμενο, το οποίο μπορεί να ερμηνευθεί αποκλειστικά με έναν τρόπο. Η κοινωνική έρευνα έχει βοηθήσει να αναδειχθούν πολλές πτυχές του προβλήματος ,όπως επίσης και οι επιπτώσεις του στην ανάπτυξη υγειών διαπροσωπικών σχέσεων του κακοποιημένου ή παραμελημένου παιδιού. Η διεπιστημονική προσέγγιση του θέματος δίνει τη δυνατότητα και το κίνητρο αποκάλυψης και διερεύνησης εις βάθος ενός κοινωνικού θέματος που αποτελεί προσβολή για το σύγχρονο ανεπτυγμένο κόσμο. Η διαδικασία κατά την οποία το ίδιο το παιδί θα περιγράψει όσα του έχουν συμβεί και θα αναπτύξει περιγραφικά τα περιστατικά κακοποίησης του, για το ίδιο το παιδί αποτελεί τη βιωμένη πραγματικότητά του, ωστόσο για τον κοινωνικό ερευνητή, που προσπαθεί να ερμηνεύσει το φαινόμενο, συνιστά το σημείο τομής διαφόρων θεωρητικών εγχειρημάτων, συχνά αλληλοσυγκρουόμενων. Επιπλέον μία εμπειρία τέτοιας μορφής βίας παρατηρείται ειδική σε σχέση με το πολιτισμικό πλαίσιο που εκφράζεται, αλλά και οικουμενική για τα περισσότερα παιδιά-θύματα. Τον παραπάνω στόχο μας επιδιώξαμε να επιτύχουμε σε πρώτο στάδιο με την βοήθεια της βιβλιογραφικής ανασκόπησης. Έγινε μία σύντομη ιστορική αναδρομή του φαινομένου της παιδικής κακοποίησης και ένας εννοιολογικός προσδιορισμός. Στη συνέχεια επιλέχθηκε η παρουσίαση και ανάλυση κάποιων μορφών του φαινομένου, έτσι ώστε να προσδιοριστεί το πρόβλημα ,όπως ακριβώς εντοπίζεται σήμερα . Στο τέλος του πρώτου κεφαλαίου αναλύονται τα αίτια της κακοποίησης ,καθώς και το προφίλ του θύτη. Η Ελληνική Νομοθεσία είναι αυτή που ολοκληρώνει το κεφάλαιο και προσδιορίζει τα όρια του παραβατικού ή εγκληματικού, αφήνοντας, ωστόσο μετέωρη την απορία κατά πόσο εφαρμόζεται ο νόμος ή κατά πόσο αποδίδονται ως πρέπει κυρώσεις. Στα επόμενα κεφάλαια αναλύθηκε η σπουδαιότητα του ρόλου πρωτογενών και δευτερογενών φορέων κοινωνικοποίησης στη υγιή ψυχοκοινωνική διαμόρφωση του παιδιού .Μέσα από τις βιωματικές συνεντεύξεις, πέρα από τον τύπο και τα αίτια κακοποίησης, θα αποκαλυφθεί πόσο δυσχεραίνει η ανάπτυξη σχέσεων ενός παιδιού-θύματος βίας με τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας, φίλους, συμμαθητές ακόμα και με τον ευρύτερο κοινωνικό περίγυρο. Η πτυχιακή εργασία θα ολοκληρωθεί με την παρουσίαση των αποτελεσμάτων της ποιοτικής έρευνας που διενεργήθηκε μέσω θεματικής ανάλυσης. Η συσχέτιση της βιβλιογραφικής έρευνας και της ανάλυσης των δεδομένων της συνέντευξης είναι αυτή που θα δώσει ένα πιο ευκρινές αποτέλεσμα στο υπό εξέταση θέμα. Η συνέντευξη αποτελεί άλλωστε το μέσο για την αναγνώριση των γεγονότων στο πεδίο της πραγματικής ζωής . Το φαινόμενο της παιδικής κακοποίησης-παραμέλησης σίγουρα χρήζει περεταίρω μελέτης από πάσης φύσεως κοινωνικούς επιστήμονες ,νομικούς και επιστήμονες της ιατρικής ,επομένως θα παρατεθούν και προτάσεις για περεταίρω έρευνες.