Η συμβολή της Δραματικής Τέχνης στην Εκπαίδευση στην καλλιέργεια της ενσυναίσθησης των ενηλίκων. Μια έρευνα δράσης σε γονείς παιδιών προσχολικής ηλικίας.

Abstract

Η παρούσα μελέτη πραγματοποιήθηκε προκειμένου να διερευνηθεί η αξιοποίηση της Δραματικής Τέχνης στην Εκπαίδευση στην καλλιέργεια της ενσυναίσθησης των γονέων παιδιών προσχολικής ηλικίας. Πρόκειται για μια εκπαιδευτική έρευνα δράσης, που διενεργήθηκε στο «Ιδιωτικό Συστεγαζόμενο Νηπιαγωγείο Γρηγόριος Παπαχρήστος» στην Αττική, το σχολικό έτος 2020-2021. Συγκεκριμένα, υλοποιήθηκαν 10 εργαστήρια Δραματικής Τέχνης στην Εκπαίδευση με τους γονείς του νηπιαγωγείου, στον χώρο του εκπαιδευτηρίου. Ο συνολικός αριθμός των συμμετεχόντων ανήλθε σε 28 γονείς, από τους οποίους οι 14 γονείς αποτέλεσαν την πειραματική ομάδα και οι υπόλοιποι 14 την ομάδα ελέγχου. Η ερευνήτρια ακολούθησε τη μικτή μέθοδο έρευνας για τη συλλογή ποσοτικών και ποιοτικών δεδομένων. Για τη συγκέντρωση των ποσοτικών δεδομένων χρησιμοποιήθηκε η αυτοσυμπληρούμενη κλίμακα μέτρησης IRI (Interpersonal Reactivity Index) του Davis (1980), η οποία έχει προσαρμοστεί στον ελληνικό πληθυσμό από τους Τσίτσα, Θεοδοσοπούλου & Μαλικιώση-Λοΐζου (2012: 578). Το ερωτηματολόγιο συμπληρώθηκε από τους γονείς της πειραματικής ομάδας σε δυο χρονικές περιόδους, πριν από την έναρξη και μετά τη λήξη των εργαστηρίων, ενώ αντίστοιχα η ομάδα ελέγχου το συμπλήρωσε χωρίς να συμμετέχει στο πρόγραμμα των παρεμβάσεων. Τα ερευνητικά εργαλεία που αξιοποιήθηκαν για τη συγκέντρωση των ποιοτικών δεδομένων ήταν οι ομάδες εστίασης (focus group) και η συμμετοχική παρατήρηση με τη συμβολή του κριτικού συνεργάτη, ο οποίος ήταν παρών στη διάρκεια των παρεμβάσεων. Τα αποτελέσματα της έρευνας παρουσίασαν αξιοσημείωτα ευρήματα, καθώς διαπιστώθηκε ότι οι γονείς που συμμετείχαν στις παρεμβάσεις με τεχνικές της Δραματικής Τέχνης στην Εκπαίδευση βελτίωσαν σημαντικά τη γνωστική ενσυναίσθησή τους (παράγοντας ανάληψης προοπτικής του άλλου και φαντασιακή ενσυναίσθηση) μετά τη διεξαγωγή των εργαστηρίων. Αναφορικά με τη συναισθηματική ενσυναίσθηση των γονέων, ως προς τον παράγοντα ενσυναίσθητο ενδιαφέρον, δεν σημειώθηκαν σημαντικές μεταβολές στους γονείς μετά τις παρεμβάσεις. Αντίθετα, στον παράγοντα προσωπικό άγχος, οι αναλύσεις των δεδομένων παρουσίασαν σημαντική μείωση του άγχους των γονέων μετά το πέρας των εργαστηρίων.