Απόψεις εκπαιδευτικών για το Νέο Πρόγραμμα Σπουδών της Λογοτεχνίας κατά την πιλοτική εισαγωγή του στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση

Abstract

Σε μια Ευρώπη που οι ανάγκες κάθε τομέα εξελίσσονται ραγδαία, η χώρα μας δεν μπορεί να μη μείνει ανεπηρέαστη από τις αλλαγές που προκύπτουν. Η παρούσα εργασία επικεντρώνεται στην προσπάθεια αναδιαμόρφωσης της εκπαιδευτικής πολιτικής της Ελλάδας, η οποία προκειμένου να συμβαδίσει με τα εκπαιδευτικά συστήματα άλλων ευρωπαϊκών χωρών, προβαίνει στη δημιουργία νέων προγραμμάτων σπουδών για την πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση, με στόχο τον εκσυγχρονισμό της σχολικής εκπαίδευσης. Από την πλευρά του το Υπουργείο Παιδείας ξεκινά το 2021 την πιλοτική εφαρμογή των νέων προγραμμάτων σπουδών σε πρότυπα και πειραματικά σχολεία πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης σε όλη την επικράτεια, ενώ η καθολική εφαρμογή τους αναμένεται να πραγματοποιηθεί σταδιακά από το σχολικό έτος 2023- 2024. Η παρούσα εργασία εστιάζεται στα νέα προγράμματα σπουδών για τη διδασκαλία της λογοτεχνίας στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση (γυμνάσιο και λύκειο). Η λογοτεχνία αποτελεί ένα γνωστικό αντικείμενο το οποίο έχει ως στόχο την αισθητική καλλιέργεια των μαθητών, καθώς και την ανάπτυξη δεξιοτήτων που είναι απαραίτητες για τη αυριανή ζωή των μαθητών/τριών ως πολιτών της χώρας και της παγκόσμιας κοινότητας. Στην εργασία διερευνώνται οι απόψεις 12 εκπαιδευτικών που δίδαξαν το γνωστικό αντικείμενο της λογοτεχνίας σε πρότυπα και πειραματικά σχολεία της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης το σχολικό έτος 2021-2022, σχετικά με τις παιδαγωγικές αρχές και τη φιλοσοφία των νέων προγραμμάτων σπουδών για τη διδασκαλία της λογοτεχνίας. Τα εμπειρικά δεδομένα συνελέγησαν μέσω ημιδομημένων συνεντεύξεων. Η ανάλυσή τους ανέδειξε ότι οι εκπαιδευτικοί του γυμνασίου υποδέχτηκαν πιο θετικά τις νέες αλλαγές που επιφέρει το πρόγραμμα σπουδών της λογοτεχνίας, όπως είναι η αυτενέργεια που ένιωσαν καθώς και η ένταξη του διακαλλιτεχνικού διαλόγου και της φιλαναγνωσίας, εν αντιθέσει με τους εκπαιδευτικούς του λυκείου, οι οποίοι εξέφρασαν τον έντονο προβληματισμό τους σχετικά με την οργάνωση του περιεχομένου και την επάρκεια του προβλεπόμενου διδακτικού χρόνου.